ของฉินเฉาสองก็รีบแยกออกเป็นสองส่วนและเปลี่ยนกลับเป็นกลุ่มควันสีดำสองกลุ่ม แต่ไม่ทันที่ปากของเขาจะร้องออกมาด้วยความไม่เต็มใจ“ดูท่าทางหวาดกลัวของนายสิ…” ฉินเฉายกยิ้ม และสะบัดกระบี่ไปที่ด้านข้าง ทำให้ควันดำนั้นหายไป “นายไม่ควรจะเป็นจิตมารของฉันอีกต่อไป!”“ฉินเฉา! ฉันจะกลับมาอีกครั้งอย่างแน่นอน!” ในที่สุดเสียงนั้นก็ร้องโหยหวนออกมาเสียงดัง และจากนั้นก็หายไปอย่างสมบูรณ์แม้ฉินเฉาจะรู้สึกเหนื่อย แต่ไม่ว่ายังไง เขาก็จัดการกับจิตมารของเขาได้สำเร็จ“นายคิดว่าตัวเองเป็นหมาป่าหรือยังไง….? (ตัวการ์ตูนจีนจากเรื่อง‘หมาป่ากับแกะ’) ” ฉินเฉาถอนกระบี่สีทองยักษ์กลับมา ลำแสงสีทองหายไปจากกระบี่ราชันย์มาร กลับคืนรูปลักษณ์อันดำมืดของมันฉินเฉามองไปที่กระบี่นี้ที่ได้รับมาจากโรซี่ และจากนั้นก็พึมพำกับตัวเอง“กระบี่ราชันย์มาร กระบี่ราชันย์มาร แกเป็นกระบี่แบบไหนกัน?”หลังจากกำจัดจิตมารไปได้ สติของฉินเฉาก็ถูกดึงกลับมาที่โลกจริงแต่เดิมแล้ว เขาคิดว่าเขายังอยู่ในเมอร์ซิเดส มีโอกาสที่รถคันนี้จะถูกตัด หรือว่าถูกเขาทำลายไป แต่เมื่อเขาลืมตา เขาก็พบว่า เขากำลังนั่งอยู่บนเตียงในห้องของเขารังไหมสีดำที่พันร่างเขาไว้ เหมือนกับเป็นบาร์เรียหลังจากฉินเฉาลืมตา รังไหมสีดำก็กะพริบสองครั้ง และจากนั้นก็ค่อยๆ จางลง และหายไปจากสายตาของเขา“กลิ่นของปีศาจ…” ฉินเฉาพูดกับอากาศรอบตัวเขา “โรซี่ เป็นเธอใช่มั้ย?”แต่ไม่มีคำตอบให้เขา บางทีโรซี่ ยัย
