บคุมกระบี่ราชันย์มารให้ลอยอยู่ตรงหน้าเขา“กระบี่ราชันย์มาร ไป!” ด้วยการโบกมือของฉินเฉา กระบี่ราชันย์มารนั้นก็ลอยเข้าใส่กลุ่มศพ ราวกับเข็มร้อยด้าย กระบี่ราชันย์มารหั่นหัวศพพวกมันแต่ละตัวก่อนที่จะจบ ฉินเฉาก็เรียกโซ่มัดวิญญาณของเขาออกมา“โซ่มัดวิญญาณ – สิ้นสุด!”รวบรวมพลังของเขา เขาร่ายคาถาใส่โซ่โซ่พลันหายไปต่อหน้าเขา แต่มันแทนที่ด้วยเสียงเคร้งคร้างของโซ่ที่พันอยู่รอบๆเขาไม่นาน หลุมดำก็ปรากฏในช่องว่าง โซ่ตอนนี้เต็มไปด้วยหนามเหล็ก หลั่งไหลออกมาจากหลุมดำนั้นอย่างไม่หยุดยั้ง และพาดผ่านกลุ่มศพพวกนั้นทุกที่ถูกโซ่มัดพวกมันไว้รวมกัน และไม่นานก็ฉีกศพพวกนั้นเป็นชิ้นๆ“ฟู่…” ฉินเฉาหายใจเข้าลึกๆ ศพพวกนี้ราวกับน˺าทะเล ยังไงก็ตามกระบี่ และโซ่ของเขาก็จัดการฆ่าพวกมันทั้งหมดเมื่อเขาเริ่มจะผ่อนคลาย ใจกลางความมืด ร่างสีดำก็พลันปรากฏขึ้นแต่ละร่างต่างถือมีดสั้นที่คล้ายคุไน ไม่นาน พวกมันก็เข้ามาใกล้เขานินจา! ฉินเฉาไม่ลังเลที่จะเรียกกระบี่ราชันย์มารกลับมา และตัดพวกนินจาตรงหน้าเขาให้ขาดครึ่งแต่หลังจากนั้น นินจาพลันปรากฏตัวข้างหลังเขา สะบัดคุไนในมือของมันใส่คอฉินเฉารู้สึกเสียววาบ ฉินเฉาเอียงหัวหลบโดยไม่รู้ตัว คุไนนั้นตกลงบนไหล่ของเขา และตัดเข้าผิวหนังของเขาเลือดและความรู้สึกเจ็บปวดพลันปรากฏขึ้นพร้อมกัน ฉินเฉาไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะเลือดออก เขาบาดเจ็บ! ยิ่งกว่านั้น เขายังบาดเจ็บด้วยน˺ามือของนินจาตัวเล็กๆ!ร่างเพชรข
