ซานแต่ด้วยพลังของเม้งซาน เขาสามารถทำลายมันได้เพียงแค่ในไม่กี่วินาทีดังนั้น แทบจะในเวลาเดียวกัน ฉินเฉาก็ส่งกระบี่ราชันย์มารของเขาออกไป ด้วยพลังความคิดของเขา กระบี่นั้นก็กลายเป็นลำแสงสีดำและทะลุผ่านหัวของเม้งซานตูม! หัวของเม้งซานพลันถูกแสงสีดำนั้นระเบิดออก ร่างกายไร้หัวของเขาขดลง กลิ้งไปด้านข้างเพื่อที่จะฆ่าเม้งซาน ฉินเฉาแทบจะใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา ดังนั้น หมาปีศาจขั้นควบคุมก็หายไปอย่างรวดเร็ว ฉินเฉาต้องคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น“นี่สุดท้ายแล้วใช่มั้ย!” ฉินเฉาร้องออกมาเสียงดัง“หึหึ…” ใครจะรู้ เสียงของเขากลับเริ่มหัวเราะ“โอ้ หัวเราะได้โคตรน่าเกลียดจริงๆ!” ฉินเฉาด่าออกมา“หลังจากนายฆ่าระลอกนี้เสร็จ นายก็จะสามารถออกไปได้!”“ก็ดี งั้นก็มาเลย!” ฉินเฉาโยนความระวังไปกับสายลม ฉันยังยืนอยู่ที่นี่! ไม่ว่าพวกแกจะมีกันเท่าไหร่ ฉันก็จะฆ่ามันให้หมด!แต่วินาทีถัดมา ฉินเฉาก็ต้องตะลึงเขาเห็นที่ท่ามกลางความมืดตรงหน้าเขา ปรากฏร่างทรงเสน่ห์ที่คุ้นเคยหยูลู่ เหลียวชาชา อู๋ซิ่น ซูเฟย…ผู้หญิงพวกนี้ยังสวยเหมือนเดิม แต่ดวงตาของพวกเธอกลับว่างเปล่า และเลื่อนลอย พวกเธอเดินเข้ามาหาฉินเฉาราวกับหุ่นยนต์“พวกเธอ เป็นอะไรกันไปหมดแล้ว?” นี่เป็นผู้คนที่ฉินเฉาห่วงใยเมื่อเห็นพวกเขาอย่างนี้ ฉินเฉาเป็นธรรมดาที่ต้องถามอย่างกังวลแต่หญิงสาวพวกนั้นไม่ตอบเขา ยังคงเดินเข้ามา พวกเธอเข้ามากอด และจับแขน ขา และร่างกายของฉินเฉา เกา
