เมื่อพวกเขาออกมาจากร้านอาหาร มันก็เป็นเวลา 3 ทุ่มแล้วแท็กซี่ต่างพากันกลับเข้าอู่เพื่อเปลี่ยนกะ หลังรอแท็กซี่กับหลี่เสวี่ยอยู่นาน ก็ไม่มีใครหยุดรับพวกเขา“เวรเอ๊ย ทำไมไม่มีใครรับวะ!” ฉินเฉาอารมณ์เสีย พร้อมกับหลี่เสวี่ยที่เมาหมดสภาพ เขาไม่สามารถพาเธอซ้อนจักรยานไปได้รู้สึกช่วยไม่ได้ ฉินเฉาจึงหยิบมือถือออกมา และโทรออก“นายอยู่ไหน? จะเป็นไรมั้ย ที่จะมารับฉันที่ซอย XX”หลังจากวางสาย 10 นาทีต่อมา ก็มีคนขับรถมารับเขาเมอร์ซิเดสสีเงิน เจียงตงยื่นหัวออกมาจากหน้าต่าง และปากของเขาอ้ากว้าง เมื่อเห็นสาวสวยที่หมดสภาพอยู่บนหลังฉินเฉา“หือ อย่าบอกนะว่านายอยากจะให้ฉันพานายไปส่งที่โรงแรมกับเธอน่ะ! โอ้ ถ้าคุณหนูรองรู้ เธอจะต้องเอามีดมาฟันฉันแน่!”“ไอ้เวร นายคิดอะไรของนาย!” ฉินเฉาด่าออกมา “เธอเป็นเจ้านายใหม่ฉัน เราเพิ่งเจรจาธุรกิจเสร็จ และดื่มไปมาก ตอนนี้ฉันกำลังจะส่งเธอกลับบ้าน”“โอ้ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็โอเค” เจียงตงช่วยฉินเฉาเปิดประตู “งั้นก็เข้ามา”ฉินเฉาพาหลี่เสวี่ยเข้าไปนั่งที่ที่ซูเฟยนั่งประจำ และเตรียมที่จะวางเธอลงแต่หลี่เสวี่ยในสภาพมึนเมา โดยไม่ถามเขาก่อน เธอกอดฉินเฉาและร้องออกมา“หยางฟ่าน มาสิ ทำกับฉัน…”“โอ้พระเจ้า!” เจียงตงหันหัวกลับมา “นายยังจะปฏิเสธว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเหรอ? เธอกำลังบอกให้นายทำกับเธอชัดๆ!“นายหูหนวกหรือไง!” ฉินเฉารู้สึกโกรธ เขาเริ่มข้องใจกับ IQ ของเจียงตงซะแล้ว “นายไม่ได้ยินเธอเรียกช
