ใจที่ฉันพูดใช่มั้ย? ฉันช่วยนายด้วยเจตนาดีแท้ๆ แต่นายกลับต้องการฉีกปากฉัน”“ช่วยกับลุงนายสิ! นายบอกว่าเรื่องนี้เป็นการช่วยฉัน! นี่มันไม่ต่างอะไรไปจากขยะ!”ฉินเฉาเดือดดาล ดูเหมือนกับว่า เจียงตงต้องการพาเขาไปในทางที่ผิดในเวลานี้เอง หลี่เสวี่ยที่เงียบไปสักพัก พลันร้องออกมา“หยางฟ่าน มาสิ ทำกับฉัน ได้โปรด”“ผู้จัดการหลี่ คุณจะไม่นอนสักหน่อยเหรอ…” ฉินเฉาปวดหัวหนักเขาถามเจียงตงอย่างจนปัญญา“เจียงตง นายรู้วิธีทำให้คนเมาหลับมั้ย?”“มีอยู่ 2 ทาง นายอยากจะฟังมั้ย?”“รีบพูดมา!”“วิธีแรกร้องเพลงกล่อมเธอ” เจียงตงพูด “ถ้านายคิดว่าเสียงตัวเองดี นายก็สามารถกล่อมเธอจนหลับได้”“ฮึ่ม ฉันไม่รู้ว่าเพลงร้องยังไงด้วยซ˺า ทำไมนายไม่ร้องกล่อมเธอแทนล่ะ!” เรื่องที่ฉินเฉาห่วยที่สุดก็คือร้องเพลง ถ้าเขาร้องกล่อมเธอ มันเป็นไปได้สูงที่หลี่เสวี่ยจะฝันร้าย“ฉันก็เสียงไม่ดีเหมือนกัน งั้นก็ใช้วิธีที่สอง” เจียงตงไอออกมา และพูด“วิธีที่สองอะไร?”“ฟาดท้ายทอยเธอ” เจียงตงทำท่าทำทางบนท้ายทอยของเขา“ให้ฉันฝึกกับนายก่อนนายคงไม่รังเกียจ ใช่มั้ย?”“เอิ่ม….”
