ี่เมาเรียบร้อยแล้วก็รีบพูด “อย่าเสียใจไปเลย เมื่อฉันอยู่ที่นี่ ฉันจะช่วยนายเอง บอกฉันมาว่านายอยากให้ฉันทำอะไร แค่บอกมา”“พี่ชาย…” ฉินเฉาโบกมือให้หลี่เสวี่ย “ผม ผมมีสัญญา คุณ คุณช่วยเซ็นให้หน่อย และ ผม ผมจะมีความสุข”“ดี เซ็น! เซ็นเลย!” ซินคุนมองไปรอบๆ ด้วยท่าทางมึนเมา“สัญญา สัญญาอยู่ไหน….”หลี่เสวี่ยรู้สึกแปลกๆ แต่เธอรีบหยิบสัญญาออกมาจากกระเป๋าของเธอ และยื่นมันให้ซินคุนทันทีซินคุนที่คุ้นเคยกับกิจวัตรนี้ เขาก็หยิบปากกาออกมา และเซ็นชื่อเขาลงบนสัญญา“ดี พี่ชาย คุณสุดยอดไปเลย” ฉินเฉาพลันยิ้ม และแยกสัญญาเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งใส่ไว้ที่แขนของซินคุน และอีกหนึ่งใส่ในมือหลี่เสวี่ย“พี่ชาย เรามาต่อกัน ดื่มต่อกันเถอะ….”ซินคุนที่จิตวิญญาณพุ่งขึ้นสูง เขาถือขวดเหล้าและตะโกนออกมา“ได้เลย ไม่ว่านายจะดื่มเท่าไหร่ ฉันจะดื่มเป็นเพื่อนนายเอง” ฉินเฉายิ้มให้หลี่เสวี่ยที่มีท่าทางประหลาดใจ ชายคนนี้ไม่ได้เมา! เขาแค่แกล้งเมาเพื่อโกงซินคุนนี่มันหมูกินเสือชัดๆ!ในที่สุดหลี่เสวี่ยก็เข้าใจว่าผู้ช่วยของเขาไม่ใช่คนที่ใครก็สามารถจัดการได้“มา ดื่มกัน…” ในตอนนี้เอง ซินคุนในที่สุดก็ถึงขีดจำกัด หัวของเขาเอียงไปข้างหน้า และตกลงบนโต๊ะ
