บชื่อเสียงของบริษัทของพวกเธอฉินเฉามองตำรวจสาวสวยดื้อด้านตรงหน้า เอามือลูบจมูก แล้วพลันชี้นิ้วไปที่ถนนฝั่งตรงข้าม และตะโกนออกมา“ไม่ดีแล้ว มีคนกำลังถูกปล้น!”เมื่อได้ยินเสียงของฉินเฉา สาวงามทั้งสองรีบหันไปมองที่ถนนฝั่งตรงข้ามเขาใช้โอกาสนี้ ฉินเฉาเรียกเจ้าแก่ของเขาออกมาจากแหวนเก็บของและวางลงกับพื้นขณะเดียวกัน เขาก็ดึงหลี่เสวี่ย บอสสาวสวยของเขาคนนี้ และวางเธอลงที่เบาะหลังหลี่เสวี่ยประหลาดใจเมื่อเห็นจักรยานคันนี้ เธอไม่รู้ว่าฉินเฉาไปได้มาจากไหน หรือว่าได้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ยิ่งกว่านั้น มันยังมี GPS อีกด้วย เธอคิด นี่คือจักรยานจริงๆ?“ฉินเฉา?” เมื่ออ้ายเสี่ยวเสวี่ยหันกลับมา เธอก็เห็นฉินเฉาอยู่บนจักรยานสีดำเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับตะลึง “นาย นายกำลังทำอะไร?”“แน่นอน หนีสิ!” ฉินเฉายิ้มให้อ้ายเสี่ยวเสวี่ย “ถ้าเธออยากให้ฉันอยู่ เธอก็แค่จับฉันให้ได้แค่นั้นเอง!”พร้อมกันนั้น ฉินเฉาก็ปั่นจักรยาน ความรู้สึกที่คุ้นเคยกลับมาหาเขา มันเหมือนกับว่าเจ้าแก่ของเขาจะเหงามานานแล้วประกายไฟลอยออกมาจากล้อ จักรยานกรีดร้องฝ่าสายลม หายไปจากสายตาของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยอย่างรวดเร็วหมวกตำรวจบนหัวของเธอปลิวออกไป และตกลงพื้นตำรวจสาวนางนี้ ยืนอยู่กับที่เป็นนาน ไม่รู้ว่าเมื่อกี้นี้เกิดอะไรขึ้นดูเหมือนว่าฉินเฉาจะหนีไปแล้ว… แต่เขาไปหาจักรยานมาจากไหน?แต่ฉินเฉาไม่ได้คิดเกี่ยวกับสิ่งที่ตำรวจสาวกำลังคิดเรื่องเขา เขาขี่เจ้าแก่ด้วยความเ