งเกตเห็นสายตาของหลี่เสวี่ย ฉินเฉาก็เอามือแตะหน้าตัวเอง “หรือว่า หน้าผมมันหล่อเกินไป ดังนั้น คุณจึงอดมองมันไม่ได้? หึหึ”“เหอะ อย่ามาทำตัวลามกที่นี่” ความรู้สึกดีของหลี่เสวี่ยที่มีต่อฉินเฉาถูกทำลายลงทันที หน้าของเธอเย็นชาและพูดว่า “ชายที่เรากำลังจะไปพบเป็นผู้บริหารของชวนเว่ย ซินคุณ ตอนนี้ นายเป็นหน้าตาของบริษัท ดังนั้น นายจะทำท่าทางเหมือนนักเลงไม่ได้”“วางใจได้ ผู้จัดการหลี่!” ฉินเฉาหยิบเอาแว่นกรอบทองขึ้นมา และใส่มันในตอนนี้ บรรยากาศของเขาพลันเปลี่ยนไป เปลี่ยนจากดิบเถื่อนเป็นสุภาพและเป็นผู้ใหญ่ ท่าทางของเขาไม่ต่างอะไรไปจากนายน้อยผู้ร˹ารวยเลย“ผู้จัดการหลี่ คุณคิดว่าไง? โอเคมั้ย?”การพลิกกลับ 180 องศา ของฉินเฉา มันเกินกว่าที่หลี่เสวี่ยจะรับได้เธอถามออกไปอย่างไม่รู้ตัว“นาย นายเป็นใคร?”“แค่กๆ ผู้จัดการหลี่ ผมเป็นผู้ช่วยคุณไง” ฉินเฉาใส่รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้า “อะไรกัน? คุณจำผมไม่ได้เหรอ?”“ฉินเฉา…นายต้องเคยเข้าโรงเรียนการแสดงมาแน่ๆ …” หลี่เสวี่ยพูดออกมา “มันเหมือนกับว่านายกลายเป็นคนอื่น!”“นี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการหรอกเหรอ?” ฉินเฉามองไปที่หลี่เสวี่ยด้วยความรู้สึกเสียใจ ทำให้หลี่เสวี่ยลืมคำที่จะพูดไปทันที“หยุดพูดเหลวไหลได้แล้ว ตามฉันมา”ผู้จัดการหลี่คนนี้ คิดว่าเธอไม่เข้าใจผู้ช่วยคนใหม่ของเธอจริงๆเธอทำได้แค่จัดชุดตัวเองและเดินเข้าไปในร้านอาหาร“สวัสดีค่ะ คุณผู้หญิง มากันกี่คนคะ?” ที่ประตู พนักงาน
