หลี่เสวี่ยถามออกมา“แน่นอน คุณคือผู้จัดการ” ฉินเฉาพูดความจริง“เมื่อฉันเป็นผู้จัดการ งั้นก็ทำตามที่ฉันพูด!”หลี่เสวี่ยยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วต่อสาย ฉินเฉายักไหล่ และกลับไปนั่งที่ แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าธุรกิจเขาทำกันยังไง แต่เขาเข้าใจจิตใจของผู้ชายฝั่งตรงข้ามที่ชื่อซิ่นคุนพยายามโทรหาหลี่เสวี่ยอยู่หลายครั้งชัดเจนว่าเขาต้องมีเจตนาไม่ดีถ้าฝั่งนี้รีบโทรกลับอย่างรวดเร็ว อีกฝั่งจะต้องรู้อย่างแน่นอน ถ้าฝั่งนี้กังวลเกี่ยวกับการตกลงของลูกค้าอย่างมาก ฝั่งตรงข้ามก็จะใช้โอกาสนี้ เพื่อยื่นเงื่อนไขพิเศษตัวอย่างเช่น ร่างกายของหลี่เสวี่ยในโลกธุรกิจ หลายสิ่งอย่างต่างเต็มไปด้วยเงามืด ทุกคนคิดง่ายไปว่า หลี่เสวี่ยก็อยู่ในโลกธุรกิจมาหลายปี เธอจะต้องระวังเรื่องพวกนี้เอาไว้อยู่แล้ว แต่ทำไมเธอถึงตกลงไปในกับดักที่ง่ายขนาดนี้กัน? มันทำให้ฉินเฉางง“ค่ะ ผู้อำนวยการซิน ฉันเองค่ะ หลี่เสวี่ย”“คืนนี้? ได้ค่ะ ฉันจะไปอย่างแน่นอน”“ค่ะ วางใจได้ค่ะ ฉันจะไม่พลาดการนัดพบนี้แน่นอนค่ะ”หลังจากหยอกล้อกันอีก 2 – 3 ประโยค หลี่เสวี่ยก็วางสาย ในจังหวะนี้ ในสายตาของฉินเฉา ดูเหมือนว่าความพยายามของเธอจะสำเร็จ แต่ไม่นาน หลี่เสวี่ยก็กลับไปเป็นท่าทางแบบเดิมของเธอ เตรียมตัวกลับไปทำงาน“ผู้จัดการหลี่ แผนกธุรกิจของเรา ไม่มีฝ่ายพีอาร์เหรอครับ?” ฉินเฉาลูบจมูกตัวเองและถาม“บางครั้งเราก็ต้องทำตัวเป็นพีอาร์เหมือนกัน” หลี่เสวี่ยจ้องฉินเฉา“ฉะนั้น เราจึง