เมื่อถูกบอสของเขาเรียกตัว ฉินเฉาก็รีบกลับไปที่ชั้น 11 ทันที ยืนอยู่หน้าประตู เขาไม่รีบเคาะประตู กลับกัน เขายืนอยู่ข้างนอกสูบบุหรี่เงียบๆประสบการณ์ชีวิตของหลี่เสวี่ยน่าสงสาร และเธอยังเป็นคนใจอ่อนโชคไม่ดี ที่บุคลิกของเธอถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน˺าแข็ง ไม่อนุญาตให้ผู้คนได้สัมผัสหัวใจเธอ ในฐานะผู้ช่วยคนใหม่ ฉินเฉาเข้าใจดีว่าหลี่เสวี่ยไม่ได้รู้สึกดีกับเขาดูเหมือนว่าถ้าฉันอยากจะทำงานจริงๆ ฉันต้องทำงานอย่างมีสติเฮ้อ สุดท้ายแล้ว ถึงยังไงฉันก็ยังชอบเป็นยามมากกว่า แม้ว่าเงินเดือนจะไม่เยอะ แต่ก็ทำงานอย่างไม่ต้องกังวลอะไรฉินเฉายักไหล่ หลังจากสูบบุหรี่เสร็จ เขาก็เคาะประตู“เข้ามา!” น˺าเสียงเย็นชาของหลี่เสวี่ยดังมาจากข้างใน ฉินเฉาเปิดประตูเข้าไปเงยหน้าขึ้นมา ผู้จัดการหลี่มองฉินเฉาที่เปลี่ยนเครื่องแบบแล้ว เธอพยักหน้าด้วยความพอใจ เมื่อฉินเฉาเข้ามาใกล้ คิ้วของเธอพลันขมวดมุ่น“ทำไมตัวนายถึงมีกลิ่นบุหรี่?” หลี่เสวี่ยพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชา “นายสูบบุหรี่มาใช่มั้ย? ออกไป กลิ่นบุหรี่หายเมื่อไหร่ค่อยเข้ามา”“อะไรกัน ที่นี่ไม่อนุญาตให้สูบบุหรี่ยังงั้นเหรอครับ?” ฉินเฉาอารมณ์เสีย หลังจากได้รับคำสั่งแบบนั้น“ต่อให้บริษัทอนุญาต ฉันก็ไม่สน” หลี่เสวี่ยมองคอมพิวเตอร์อย่างตั้งใจ “สำหรับผู้ช่วยของฉัน หลี่เสวี่ย ห้าม”“ก็ได้ ผมจะออกไป และรอจนกว่ากลิ่นจะหาย” ฉินเฉาไม่อยากทะเลาะกับสาวงาม อย่าว่าแต่สาวงามนางนั้นแถมยังเป็นหัวหน้
