นี้เองเหรอ…” ฉินเฉาคิดว่านี่ราวกับเรื่องที่ออกมาจากนิยาย “ดูเหมือนว่าผู้จัดการหลี่จะน่าสงสารจริงๆ …”“นี่ไม่ใช่สิ่งที่น่าสงสารที่สุด!” ชิซินเสริม “สิ่งที่น่าสงสารที่สุดคือผู้จัดการหลี่ยังคงรักคนที่ตายไปแล้ว เธอตัดสินใจเป็นสะใภ้ของครอบครัวของเขา ดังนั้น เธอจึงดูแลพ่อของเขาด้วย”“โอ้ ช่างเป็นภรรยาที่ดีจริงๆ …” ฉินเฉารีบพูด “ถ้าฉันสามารถแต่งกับภรรยาแบบนี้ได้ ต่อให้ตายก็ถือว่าคุ้ม”ชิซินกลอกตา “คุณไม่ขัดฉันจะได้มั้ย?”“ก็ได้ ก็ได้ ฉันจะไม่ขัดอีกแล้ว ซินซินน้อย พูดต่อเลย”“ฮึ่ม!” ชิซินพูดต่อ “แต่พ่อสามีของเธอมีปัญหา และเขาเป็นพวกติดการพนัน เขามักจะเอาเงินเดือนของผู้จัดการหลี่ไปเล่นเสมอ”“ติดการพนัน?” ฉินเฉาขัดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ “ตาแก่นี่ชักจะเกินไปแล้ว….”“ใช่ เรามักจะแนะนำให้ผู้จัดการหลี่ทิ้งตาแก่นั่นไปซะ แต่ผู้จัดการหลี่เป็นคนใจอ่อน เธอพูดว่าตาแก่นั่นแค่ติดการพนันเพราะว่าความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกชาย ที่จริงแล้ว ฉันก็หวังว่าผู้จัดการจางจะสามารถพิชิตหัวใจของผู้จัดการหลี่ได้ และช่วยเธอออกจากหลุมไร้ก้นที่เรียกว่าครอบครัว”“โอ้ ที่เธอพูดคือ ผู้จัดการจางเป็นเจ้าชายในสายตาพวกเธออย่างนั้น ใช่มั้ย?”“แน่นอน พนักงานหญิงทุกคนต่างยกให้เขาเป็นเจ้าชายในฝัน”ชิซินก็เป็นคนช่างจ้อเหมือนกัน เธอพูดต่อ “ผู้จัดการจางคนนี้อายุ 30 ปีแล้ว และเคยแต่งงานครั้งหนึ่ง ฉันได้ยินว่าภรรยาของเขาหนีตามฝรั่งไปผู้จัดการจางคนน
