ำให้เขาดูไม่เหมือนตัวเองหลังคิดเกี่ยวกับมัน ฉินเฉาก็ยอมแพ้ หลังจากเก็บชุดของเขาเข้าไปในแหวนแล้ว เขาก็เดินออกมาจากห้องน˺า“โอ้ ไม่เลว!” เมื่อเห็นฉินเฉาเดินออกมาจากห้องน˺า ตาของชิซินก็เบิกขึ้น “แต่ก็ไม่ต่างจากเมื่อก่อนเท่าไหร่”“ฉันก็คิดอย่างนั้น” ฉินเฉาเดินเข้าไปที่โต๊ะ และมองไปที่ชิซิน“เธอว่าฉันดูเป็นสุภาพบุรุษหน่อยๆ มั้ย?”“ฉันไม่คิดอย่างนั้น…” ชิซินส่ายหัว “ฉันคิดว่านายยังมีท่าทางนักเลงอยู่….”“ไม่มีทาง ชิซิน เธอบ้าไปแล้วเหรอ” อลิซที่อยู่ใกล้ๆ ผลักเพื่อนร่วมงานของเธอออก และเข้ามาพูดกับฉินเฉา “หลังจากพี่ฉินเปลี่ยนชุดแล้ว เขายิ่งดูงดงาม ฉันรู้สึกว่าเขาดูเหมือน CEO ของบริษัทเรา หล่อมาก พี่ฉิน ทำไมคืนนี้เราไม่ไปกินข้าวด้วยกันล่ะ?”“ฮ่าๆ ๆ ดี แต่ซินซินน้อยต้องมาด้วย ฉันเลี้ยงเอง”ฉินเฉาอยากจะมีความสัมพันธ์อันดีกับเพื่อนร่วมงาน โดยเฉพาะความสัมพันธ์ที่ดีกับปราชาสัมพันธ์ ซึ่งจะเป็นประโยชน์กับเขาในอนาคต“พวกเธอสองคนไปเถอะ ฉันไปไม่ได้” ชิซินยกยิ้ม “ฉันไม่อยากไปเป็นก้างขวางคอ”“ก้างขวางคออะไร” ฉินเฉาขัดจังหวะ “นี่เป็นแค่การคบค้าสมาคมระหว่างเพื่อนร่วมงาน…”เมื่อเขาพูดเสร็จ โทรศัพท์บนโต๊ะพลันดังชิซินรับสาย พูดอยู่สองสามคำ และจากนั้นก็พูดกับฉินเฉา“นายต้องไปทำงานแล้ว ผู้จัดการหลี่กำลังหานาย”
