หยิบเอานามบัตรออกมาจากกระเป๋าส่งให้ฉินเฉา“ประธานบริษัทโฆษณาเหยี่ยวฟ้า เฉินเชียง?” ฉินเฉาอ่านชื่นบนบัตร “อะไร หรือว่าเธอเป็นเมียน้อยของเขา?”“ไปตายซะ!” หลงเบลล์สะบัดเท้าเตะใส่หน้าอกฉินเฉา แต่หน้าอกฉินเฉาแข็งราวกับเหล็ก ดังนั้นเท้าเล็กๆ ของเธอจึงเจ็บแทน“นี่คือหนึ่งในเพื่อนของฉัน ถ้านายไปหาเขา เขาจะให้งานนาย”“บริษัทโฆษณา ท่าทางดูดีนี่” แต่ฉินเฉายังถามอย่างกังวล “เขาไม่ใช่นักเลงใช่มั้ย?”“เหอะ หรือว่าฉันคนนี้จะต้องรู้จักแต่พวกคนจากโลกใต้ดินเท่านั้นหรือไง?” หลงเบลล์ย่นคิ้ว และจ้องมาที่ฉินเฉา “วางใจเถอะ นี่เป็นบริษัทดี ธุรกิจโฆษณาก็ไปได้ดีในอุตสาหกรรมนี้ ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเข้าไปได้ ดังนั้น นายควรจะมีความสุขนะ!”“เอาล่ะ เอาล่ะ แล้วฉันต้องทำอะไรที่นั่น? หรือว่าจะให้ฉันก๊อบปี้เอกสาร หรือว่าอย่างอื่น?”“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง!” หลงเบลล์ยกมือยอมแพ้ “เมื่อนายไปถึง นายก็ถามเอาเองแล้วกัน”“หา?” ฉินเฉามึนงง“ฉันบอกเรื่องของนายไปแล้ว ดังนั้น นายแค่เอานามบัตรนี่ไป และแสดงให้พวกเขาดู มันมีลายเซ็นของฉันอยู่ข้างหลัง”หลงเบลล์ชี้ไปที่นามบัตร ฉินเฉาพลิกดู และเห็นข้อความที่เขียนด้วยลายมืออย่างงดงามอยู่ จริงอยู่ ที่หญิงสาวนางนี้ดุร้าย แต่ลายมือของเธอก็ยังงดงาม
