ยงปิงกระตุกเบาๆ เขามองไปที่ลูกสาวคนเล็กของเขาและพูดจี้ “ซูจี ลูกเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ”“ไม่ดีเหรอคะ?” ซูเฟยพูดจากด้านข้าง “ไม่ใช่ว่าพ่อหวังจะให้ซูจีไม่โตขึ้นหรอกเหรอ?”“พ่อหวังให้ซูจียังไร้เดียงสาอย่างนี้” ซูเซียงปิงพูด “แต่ พ่อไม่ต้องการเห็นเธอเป็นอย่างนี้ เพราะผู้ชายที่พ่อไม่ชอบ”“พ่อ…” เมื่อได้ยินคำพูดที่บาดหูของพ่อของเธอ ซูจีก็ตะโกนออกมาหน้าของซูเฟยกลายเป็นน่าเกลียด เธอรู้สึกราวกับว่านี่เป็น “งานเลี้ยงหงเหมิน”ฉินเฉาแอบสั่น คิดว่า มาแล้ว“ฉินเฉาใช่มั้ย? ให้ฉันถามนาย” ซูเซียงปิงหันมา และมองมาที่ฉินเฉา “ปัจจุบันทำงานอะไร?”“เป็นยาม ที่โรงเรียนกวงหยวน…..”“พ่อ ตอนนี้ ฉินเฉาเป็นบอดี้การ์ดอาวุโสในหน่วยโล่สีฟ้า และปัจจุบันเซ็นสัญญาทำงานรักษาความปลอดภัยที่โรงเรียนกวงหยวน”ซูเฟยพูดแทนฉินเฉา “แล้วก็ ไม่นานมานี้ ในเมืองตงชวน เขารับหน้าที่ปกป้องเหลียวชาชา ดังนั้น เขาจึงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลเหลียว”“แล้วยังไง?” ซูเซียงปิงหัวเราะอย่างเย็นชา “ถึงยังไง เขาก็ยังต้องพึ่งตระกูลซูของเราไม่ใช่เหรอ? ถ้าลูกปล่อยเขาไป เขาคงต้องหิวตายข้างถนน ถูกมั้ย?”ซูเซียงปิงผ่าตรงกลางกระดูก มันก็จริง ถ้าฉินเฉาไม่ได้พบกับซูจีเจ้าของที่ของเขาคงจะบังคับไล่เขาออก และเขาคงต้องหิวตายอยู่ข้างถนนทุกสิ่งเปลี่ยนไป เพราะเขาได้พบกับซูจีซูจี เธอคือดาวนำโชคของฉัน….“พ่อ พูดอย่างนั้นไม่ได้นะ!” เมื่อได้ยินคำพูดเกี่ยวกับฉินเฉาจากพ่อของเธอ