ฉินเฉาเถียง “ในนิยายเรื่อง ‘ซ้องกั๋ง’ มันมีโรงเตี้ยมที่ฆ่าและขโมยของของแขก เจ้าของโรงเตี้ยมนั้นชื่อ เอิ่ม กู่ต้าเส้า (พี่สะใภ้) [ชื่อเล่นของเธอในนิยาย ชื่อ“แม่เสือสาว” เพราะเธออารมณ์ดุร้าย] ”“ไปตายซะ!” ในด้านการทะเลาะ ซ่างกวนหยานคิดว่าเธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา เธอกวาดสายตาที่ถลึงไปด้านข้าง และทันใดนั้นก็เห็นสูทสีขาวแขวนอยู่ใกล้ๆ“ฉินเฉา ทำไมไม่ลองตัวนี้ดู มันจะต้องทำให้นายดูดีแน่นอน!”ตาของฉินเฉากวาดไปมอง พระเจ้า สูทสีขาว! คนเขาจะคิดยังไงถ้าฉันใส่เจ้านี่?เมื่อเห็นสีหน้าของฉินเฉา ฉากที่คล้ายกันปรากฏในจิตใจของสองสาว ฉินเฉาในชุดสูทสีขาว พร้อมกับแว่นกันแดดสีดำ และแหวนทองวงใหญ่หลายวงโดยเฉพาะ ฟันทองซี่ใหญ่ของเขา ด้วยท่าทางแบบนั้น เขาเดินออกไป และเข้าไปคุยกับหญิงสาว“สาวน้อย ฉันเป็นหัวหน้าจาก XX ฟิล์ม ฉันเห็นเธอดีจริงๆ เธออยากจะเล่นหนังมั้ย?”นี่มันชั่วร้ายเกินไปแล้ว“พอแล้ว หยานหยาน จะทำให้ฉินเฉาเป็นตัวตลก” หลิวจางยิ้มและพูดกับหยานหยานที่อยู่ใกล้ๆ “คนอื่นกำลังจะไปพบกับพ่อตาไม่ใช่ไปจับคู่ดูตัว ถ้าเธอให้เขาใส่มัน พ่อตาของเขาจะต้องโกรธแน่ๆและนั่นจะทำให้เขาต้องตายเพราะมันแน่นอน”“ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องดีหรอกเหรอ ถ้าเขาตาย?” ซ่างกวนหยานยกยิ้ม“ถ้าอย่างนั้น เขาก็จะได้พาลูกสาวของเขาไป”“ตาแก่นั่นไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอก…” ฉินเฉาคิด ชายคนนั้นเป็นผู้ฝึกตน เขาต้องมีชีวิตอยู่ถึง 200 ปีนู่น!“ดูเหมือนนายจะอยากให้
