ู้ยากจนนั่นเป็นนาย ใช่มั้ย?”“แฮ่ม อย่าเดาเปะปะน่า แค่ตอบมาก็พอ”“สมมติฐานแรกของปัญหานี้” หลิวจางมองไปที่ฉินเฉา และพูดอย่างนุ่มนวล “ของนาย…เอิ่ม พ่อตาในเรื่องนี้น่ะ เขาเป็นคนที่จัดการด้วยยากเหรอ?”“โคตรของโคตรยาก ที่จะจัดการด้วยเลย” ฉินเฉาพูดพร้อมกับความกลัวแฝงอยู่ “ยิ่งกว่านั้น เขายังโคตรจะไม่ชอบลูกเขยของเขาด้วย!”“ถ้าเป็นอย่างนั้น…” หลิวจางคิดสักครู่ และจากนั้นก็พูด “งั้นนายก็ไม่ต้องเตรียมอะไรเป็นของขวัญ เพราะว่า เขาจะต้องดูถูกอยู่แล้วไม่ว่าจะเป็นอะไร ดังนั้น นายก็ไม่ต้องแต่งตัวมากเกิน กลับกัน นายจะต้องหาส่วนดีเพื่อที่จะไล่ตาม!”“ส่วนดีเหรอ?” ฉินเฉาขับรถต่อด้วยมือเดียว และอีกมือลูบคาง“ฉันไม่รู้ว่าความหล่อจะนับเป็นส่วนดีมั้ย ถ้าใช่ล่ะก็ ฉันก็ค่อนข้างมั่นใจว่าฉันมีส่วนดีแน่นอน”“เหอะ!” ซ่างกวนหยานรีบตะโกน “นาย คนหน้าไม่อาย ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่นายหล่อ! นายดูตัวเองบ้างมั้ย นาย….”ซ่างกวนหยานพยายามหาคำที่เหมาะสมเพื่ออธิบายตัวเขา แต่หลังจากสักพัก เธอก็ไม่สามารถหาสิ่งผิดพลางบนหน้าฉินเฉาได้ ลุงมันเถอะ ทำไมฉันถึงไม่สามารถหาสิ่งที่น่าเกลียดแม้แต่สิ่งเดียวเกี่ยวกับเขาได้!จริงๆ แล้ว นี่ไม่ใช่ความผิดของฉินเฉา ท่าทางแต่เดิมของเขาก็อยู่ในค่าเฉลี่ยอยู่แล้ว และออกจะเตี้ยไปหน่อย แต่หลังจากที่เขาเริ่มฝึกตนร่างกายของเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป ความบกพร่องบางอย่างของเขาก็ถูกขจัดออกไปพร้อมกับตอนนั้นดังนั้น จึงไม่ม
