็สูงขึ้นแล้ว”“มันเกี่ยวอะไรกับส่วนดีของฉันกัน…” ฉินเฉารู้สึกหดหู่“พอแล้ว ทั้งสองคนหยุดทะเลาะกันได้แล้ว” หลิวจางพบว่าพวกเขาทั้งสองคนเหมือนจะเป็นศัตรูกันเล็กน้อย และได้แต่ร้องออกไปพร้อมกับรอยยิ้มเหยเก“หาห้างสักแห่ง ฉันและหยานหยาน จะช่วยเลือกชุดให้นายสักชุด”หลิวจางพูด และจากนั้นก็พูดขึ้นมาอย่างเจาะจง “นี่ถือว่าเป็นการใช้หนี้ ที่นายช่วยเราออกมาจากบาร์นั่น”“จางจางใจดีไปแล้ว!” ซ่างกวนหยานดึงเธอเข้ามากอด ลูบใบหน้าเนียนสวยของเธอ และหัวเราะคิกคัก “แต่ ฉัน คุณหนูคนนี้ มักจะคิดว่าเขาพาเราสองมาด้วยเจตนาไม่ดี”“ปล่อยฉัน เธอ ซ่างกวน ยัยปากเสีย” หลิวจางปัดมือมารของซ่างกวนหยานออก และต่อว่า “ความจริงคือ เขาช่วยเราไว้ ถ้าเราไม่จ่ายคืน คนเขาจะตำหนิเราได้”“แฮ่ม จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง” ฉินเฉาลูบจมูก “ฮีโร่ช่วยสาวงามมันเป็นหน้าที่อยู่แล้ว! ฉันจะปล่อยให้สาวงามสองคนต้องไปเอาใจหลงเบลล์ยัยแม่มดหิวโหยนั่นได้ยังไง? นั่นถือว่าเป็นอาชญากรรมเลยนะที่ต้องเสียทรัพยากรธรรมชาติโดยเสียเปล่าน่ะ!”“เหอะ นายนั่นแหละที่ต้องเป็นคนเอาใจเธอ” เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ซ่างกวนหยานรู้สึกไม่พอใจ และจ้องไปที่ฉินเฉา“พอได้แล้ว ทำไมพวกเธอสองคนทะเลาะกันอีกแล้ว” หลิวจางกลายเป็นคนห้ามทัพ “ฉินเฉา มันมีห้างดีๆ อยู่ใกล้ๆ ไปที่นั่นกัน ฉันจะบอกทางให้”พร้อมกันนั้น หลิวจางก็บอกทางเขา ด้วยความช่วยเหลือของสองพนักงานต้อนรับสาว ฉินเฉาก็เริ่มมีความมั่นใ
