“ฮือๆ ๆ อย่าทำรุนแรงนักสิ ตกลงนะ….” ฉินเฉาตะลึงไปกับคำพูดนี้ สหายร่างใหญ่คนนี้ ร้องไห้ออกมาจริงๆ และมองมาที่ฉินเฉาด้วยดวงตาแดงก˹า “ถ้านายชอบเค้า นายต้องค่อยๆ จีบ….เค้า เค้าชอบความรักที่อ่อนโยน”“เอิ่ม…” ฉินเฉาแทบจะสะบัดแขน ส่งสหายร่างใหญ่ไปดาวอังคารถ้าฉันรู้ว่านี่เป็นบาร์เกย์ ฉันคงพาเฉินหยิงหยางมาที่นี่เป็นเพื่อนแล้ว“เพื่อน ค่อยๆ พูดกัน ตกลงนะ” สหายร่างใหญ่อีกคนยื่นมือออกมาและวางไว้บนแขนฉินเฉา “ช่วยปล่อยสามีฉันด้วย”“อืม….” ฉินเฉายืนเซ่อ ไม่คิดเลยว่าหลงเบลล์นั่น จะให้คู่รักร่างยักษ์มาป้องกันทางเข้าผับให้เธอ“ฉันขอโทษ ฉันใจร้อนไปหน่อย” วันนี้ เขา หลังจากนี้ ต้องการจะคุยกับหลงเบลล์ ไม่ใช่ก่อจลาจล ฉินเฉาปล่อยคอเสื้อสหายร่างใหญ่และวางเขาลงพื้น“พี่ชาย นายแข็งแรงมากเลย…” สหายร่างใหญ่คนนั้นทำท่าทำทางมาที่เขา “ทิ้งเบอร์โทรไว้ให้เราเป็นไง? เราจะได้สามารถสร้างความสัมพันธ์กันหลังจากนี้”“สามี นายอยากจะตีคนอื่นเหรอ?” สหายร่างใหญ่อีกคน พูดอย่างขุ่นเคืองใจ “นายคิดว่าฉันไม่อยู่เหรอไง?”“ที่รัก อย่าพูดอย่างนั้น” สหายร่างใหญ่ปลอบ ‘ภรรยา’ ของเขาและร้องว่า “ถ้าฉันตีเขา ภรรยา นายก็จะได้ประโยชน์ด้วย”ว้าว…หรือว่าเขาจะเล่นสามคน!ขนทั่วร่างฉินเฉาลุกพรึบ กัดฟัน พยายามกดความโกรธที่ต้องการจัดการพวกเขา“ฉันเข้าไปได้หรือยัง?”“เข้าได้แล้ว เข้าได้แล้ว!” สหายร่างใหญ่สองคนพูดอย่างพร้อมเพรียง เมื่อพวกเขา ‘ยืนยัน’ แล้วว่าเ