องซูจีฉายประกายข่มขู่“พี่สาว ผมยอมแล้ว พี่ชนะ…” ฉินเฉาจำใจต้องยกธงขาว“ฮึ่ม!” ซูจีที่หน้าแดง แต่ยังพูดแสดงท่าทางภูมิใจใส่ฉินเฉา และพูด“มาสู้กับแม่ใหญ่คนนี้ นายยังไม่ถึงเวลา”แน่นอน มีเพียงแค่ซูจีที่สามารถทำให้ฉันยอมจำนนได้ฉินเฉาพึมพำในใจ ฉันรู้จักผู้หญิงมากมาย แม้ว่าพวกเธอสวยมากแต่ซูจีก็ยังเป็นเจ้ากรรมนายเวรของฉันเพียงคนเดียว“พวกเธอสองคนเสียสติไปแล้วเหรอ?” หลังจากดูสองคนเล่นตลกตบมุขกันในรถ ในใจซูเฟยก็รู้สึกฝาด เธอกลอกตาและพูด“ฮิฮิ” ซูจีฉีกยิ้ม และลุกขึ้นอีกครั้ง “พี่ ฉันไม่แยกที่รักมักที่ชังนะ”พร้อมกันนั้น สาวน้อยก็ยื่นมือของเธอ และเริ่มดึงเสื้อของพี่สาวเธอ“เธอกำลังจะทำอะไร?” ซูเฟยตกใจ และถามอย่างวุ่นวาย“ถอดชุดพี่ แน่นอน ต่อให้พี่เป็นลิลลี่ น้องสาวก็พร้อมจะสละชีพเพื่อพี่แล้ว ตราบเท่าที่พี่มีความสุข น้องสาวคนนี้ก็เต็มใจจะทำทุกสิ่ง”หน้าของซูจีดูบริสุทธิ์และไร้เดียงสา เจียงตงและฉินเฉาพูดไม่ออกสำหรับคนที่ไม่รู้จักเธอ พวกเขาคงจะคิดว่าสาวน้อยนางนี้จะต้องเป็นสาวน้อยไร้เดียงสา“หยุด! ปล่อยฉัน!” ซูเฟยยุ่งยากใจ ปัดมือมารน้อยๆ ของน้องสาวของเธอออกไป “ถ้าเธอทำอย่างนั้นกับพี่อีกครั้ง พี่จะโยนเธอออกจากรถจริงๆ แล้วนะ”“พี่…พะ พี่เต็มใจทำอย่างนั้นจริงๆ เหรอ….?” ดวงตาที่พร่ามัวของซูจีจ้องไปที่ตาของซูเฟย“เธอ เธอทำหน้าน่าสงสารอีกแล้ว!” ตอนยังเด็ก ซูจีมักจะใช้ทริคนี้ทุกครั้งที่เธอทำอะไรผิด เธอจะทำท่าทางน่า
