ทำยังไง ฉันก็พาคนรักของเธอออกมาไม่ได้!”“ฮวงเทียนเหลียง นายไปลงนรกซะ!” ซูจีโมโห และขว้างโทรศัพท์ลงโซฟา“น้องสาว เธออย่าโกรธเลย” ซูเฟยนั่งลงและปลอบน้องสาวของเธอ “พรุ่งนี้ พี่จะไปชวนหัวหน้าหลี่ไปกินข้าว แล้วถามเขาว่าทำไมพวกเขาถึงจับคนใส่เรือนจำกลางโดยไม่มีเหตุผล”“ไม่ คุณหนู ทำไม่ได้” เจียงตงที่อยู่ใกล้ๆ รีบเตือน “แม้ว่าประธานอาวุโส และหัวหน้าหลี่จะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน คุณก็ไม่คุ้นเคยกับเขา เรื่องของฉินเฉานี้ ต้องเป็นการกดดันจากพวกเบื้องบน แม้ว่าหัวหน้าหลี่จะตกลง แต่ก็ยังใช้ไม่ได้”“ฉันจะลองหาทางอื่นดู” ซูเฟยพยักหน้า สูญเสียความคิด ซูจีแอบคิด แม้ว่าพี่จะไปคุยกับหลี่ฟู่หมิ่น มันก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะตกลงเพราะว่าฉินเฉา ไปทำให้ลูกชายคนรองของเขา หลี่ชาวกลัว….บางที คนที่จับฉินเฉาใส่เรือนจำกลาง อาจจะเป็นลูกคนที่สอง ของเลขาธิการใหญ่หลี่ก็ได้“เราต้องไม่ปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้” ซูจีพลันยืนขึ้นและพูด “พ่อจะกลับมาแล้ว ถ้าเขารู้ว่าฉินเฉาอยู่ในคุก งั้นก็จบแล้ว”“ตั้งแต่เริ่ม โอกาสที่พ่อจะยอมรับฉินเฉาก็ต˹ามากอยู่แล้ว…” ที่ด้านข้าง ซูเฟยพูดออกมา“พี่!” ซูจีที่หดหู่ ตะโกนใส่พี่เธอเด็กสาวคิดว่าพี่ของเธอเกลียดฉินเฉา แต่ไม่รู้เลยว่า ซูเฟยแค่อิจฉา“ศิษย์น้อง เราต้องแหกคุก” ฝ่าเซียงที่นั่งอยู่ด้านข้าง หลับตาและพึมพำบทสวด พลันลืมตาและพูด “ขณะที่ฉินเฉาอยู่ในคุก อาตมาไม่สามารถจับตาดูการเคลื่อนไหวของเขาได้ มัน
