“ไม่ใช่ว่าคุณเพิ่งคุยว่าคุณเป็นผู้ผดุงความยุติธรรม ผู้ที่จะจัดการเหล่าร้าย และกำจัดสิ่งชั่วร้ายหรอกเหรอ?” ตาของฉินเฉาเต็มไปด้วยการหยอกล้อ “คุณแค่ต้องเสียเวลานิดหน่อย และคุณยอมแพ้แล้ว?”“หือ!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยเลิกคิ้วเรียวบางของเธอ กะพริบขนตาพร้อมด้วยท่าทางงดงาม โดยเฉพาะ จิตวิญญาณผู้กล้าที่เต็มเปี่ยมในสายตาเธอ ซึ่งเป็นสิ่งที่หลี่นาขาด“ฉัน ผู้หญิงคนนี้ กล้าทำทุกอย่าง!”“งั้นก็พูดสิ” ฉินเฉาไขว่ห้างและพูดยิ้มๆ“พี่…พี่ฉินเฉาเกอเกอ…” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกัดฟัน และพ่นคำพูดออกมา“เฮ้ คุณพูดอะไร? ผมไม่ได้ยิน พูดดังกว่านี้หน่อย?” ฉินเฉาสอดนิ้วเข้าไปในหูของเขา“นาย ไอ้บ้ากาม อย่ามาเยอะนะ!” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยระเบิดออกมาเธอทุบโต๊ะ ยืนขึ้น และหยิบปืนออกมาวางบนโต๊ะ“ย่ามันเถอะ ปืนนี้ปลดเซฟแล้ว ไม่ว่าฉันจะฆ่านาย หรือนายฆ่าฉัน! มาตัดสินกันเลย มา!”“ดี งั้นทำไมคุณไม่ฆ่าผมล่ะ” ฉินเฉาหยิบปืนและวางมันไว้บนมืออ้ายเสี่ยวเสวี่ย “ยังไงก็ตาม บางทีคุณอาจไม่มีเวลาไปช่วยคนแล้ว ผมได้ยินเสียงยิ่งนานไปยิ่งเบาลงเรื่อยๆ”“พี่ฉินเฉา!” ด้วยตาแดงก˹า ในที่สุดอ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็ตะโกนออกไปทั้งร้านสั่นสะเทือน และทุกคนในร้านตะลึง พวกเขาพากันคิดว่า ตำรวจสาวนางนี้บ้าไปแล้ว!ฉินเฉายืนขึ้น รู้สึกสนุกอย่างมาก ค่อยๆ ตบฝุ่นบนชุดคลุมยาวของเขา และพูด “เอาล่ะ ใช่แล้ว นานาน้อย รอเราที่นี่นะ”เมื่อเห็นว่าในที่สุดฉินเฉาก็ยืนขึ้น อ้ายเสี่ยวเสวี่ยรีบวิ่
