และตกอยู่ในอันตราย?บางที ถ้าฉันเป็นคนอื่น ฉันอาจจะหลีกเลี่ยงจะพูดเรื่องนี้“ศิษย์น้อง!” ฝ่าเซียงที่กำลังถือไม้เท้าที่พังเป็นสามส่วนของเขาพูดกับซูจี “ชายคนนี้เป็นความชั่วร้าย ถ้าเธออยู่กับเขา มันจะนำหายนะมาให้ ถ้าศิษย์น้องยังมีเหตุผลอยู่ปล่อยเขาไปซะ และตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับเขา นั่นถึงจะเป็นสิ่งประเสริฐ”“เวรเอ๊ย!” ฉินเฉาอดไม่ไหวด่าออกมา “อย่ามาทำให้ฉันโกรธดีกว่าหลวงจีน เรื่องของเราไม่ใช่เรื่องของนาย กลับไปเป็นพระอย่างเดิมเลยไป!”“โยม คำพูดของเจ้าไม่ถูก” ฝ่าเซียงหันหัวกลับมามองฉินเฉา และพูดอย่างจริงจัง “ถ้าโยมรักศิษย์น้องของอาตมา งั้นเจ้าไม่คำนึงถึงเธอเลยเหรอ เจ้าเป็นคนมาจากเส้นทางปีศาจ เป็นศัตรูกับฝ่ายธรรมะ ถ้าเจ้าบังคับให้เธออยู่ด้วยกันกับเจ้า เจ้าจะไม่ได้ให้ความสุขกับเธอกลับกัน มันจะเป็นเพียงการทำร้ายเธอ”“ศิษย์พี่ นี่เป็นปัญหาของเรา ไม่จำเป็นที่ท่านจะต้องมาห่วง” ซูจีขมวดคิ้ว กอดแขนฉินเฉาแน่น และพูดกับฝ่าเซียง“ใช่แล้ว” ฉินเฉาทำตัวตรง เชิดคางขึ้น และพูดอย่างภูมิใจ “ไม่ว่าจะเป็นธรรมะ และอธรรม ตราบเท่าที่ฉัน ฉินเฉายังยืนอยู่ ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกเขามาทำอันตรายแม้แต่เส้นผมของซูจี! นอกจากฉันตาย!”เมื่อได้ยินคำนี้ ฮัวเหนียงที่อยู่ใกล้ๆ พลันตัวสั่นหลายปีผ่านไป…เขาก็ยังยืนอยู่ต่อหน้าฉัน และพูดคำนี้
