ระบี่นี้คงจะตัดหัวเขาไปแล้ว“ช่างเป็นสิ่งชั่วร้ายที่โหดเหี้ยมจริงๆ!” ฝ่าเซียงแกว่งไม้เท้าในมือแต่ไป๋เจี่ยวเจียวกลับกระโดดขึ้นไปในอากาศอย่างคล่องแคล่ว ไม้เท้าฟาดกับพื้น สร้างเป็นหลุมลึก และรอยแตกรอบๆขณะเดียวกัน ไป๋เจี่ยวเจียวก็จับกระบี่ของเธอกลางอากาศ“ไปตายซะ! ฝ่ามือเขาซูมี่!” ฝ่าเซียงเหวี่ยงมือ ฝ่ามือสีทองขนาดมหึมา พลันลอยออกไปในอากาศพุ่งไปที่ไป๋เจี่ยวเจียวไป๋เจี่ยวเจียวหน้าซีด แม้ว่าเธอจะปากเก่ง เธอก็ยังเป็นงูอสูรที่อยู่ขั้นสร้างรากฐานเพียงเท่านั้น (ระดับ 4 เหมือนกันกับซูจี)“ปิดฟ้า คลุมปฐพี!” ฮัวเหนียงสะบัดแขนเสื้อ ภายในพริบตา แขนเสื้อก็ขยายออกจนกระทั่งมีขนาดเท่าเมฆก้อนเล็กๆ ปิดคลุมท้องฟ้าส่วนหนึ่ง และซ่อนไป๋เจี่ยวเจียวไว้ข้างหลังตูม! ฝ่ามือสีทองฟาดใส่แขนเสื้อ สีหน้าของฮัวเหนียวเปลี่ยนข้อมือสั่น และฝ่ามือนั้นพลันถูกทำลายไปแขนเสื้อของเธอนุ่ม ดังนั้นเธอจึงเรียกมันกลับ“ดี ถ้าอย่างนั้น อาตมาก็จะไม่เกรงใจอีกต่อไป” ฝ่าเซียงโมโห ร่างของเขากลายเป็นประกายแสง ตามมาด้วยแสงสีทอง ปรากฏตรงหน้าฮัวเหนียง“ฝ่ามือวชิรปัญญา!” พร้อมเสียงตะโกน ฝ่ามือสีทองของเขาฟาดไปที่ไหล่ของฮัวเหนียง“ดั่งกำแพง!” ฮัวเหนียงสะบัดแขนเสื้อมาขวางหน้าเธอไว้ฝ่ามือของฝ่าเซียงกำลังจะฟาด แต่ทันใดนั้น ก็มีแรงกดดันอยู่เหนือเขา พลังนั้นน่ากลัว ราวกับกำลังถูกจ้องมองโดยเทพปีศาจเหงื่อเย็นๆ เริ่มไหลออกมา เขาถอนฝ่ามือ และหันกลับไปอย่างไม
