จ็บอยู่เลย“ฉันก็อยากจะเห็น หลังจากฉันฉีกแกออกเป็นชิ้นๆ แกยังจะรักษาตัวเองได้อีกมั้ย!” ฉินเฉาอยากจะเลียอุ้งมือตัวเอง แต่คิดว่ามันน่าขยะแขยงเกินไป ดังนั้น เขาจึงยอมแพ้และพูดอย่างเย็นชา“โยม นายคิดว่าตัวเองเร็ว?” ฝ่าเซียงประสานมือและทำผนึก“ตราประทับกงล้อเพชร!”พร้อมกันนั้น ภาพพุทธะสี่ภาพ ปรากฏขึ้นตรงมือและเท้าอย่างละหนึ่ง“เร็วหรือไม่ ลองดูก็รู้!” ฉินเฉากระโจนขึ้น และวิ่งไปทางฝ่าเซียงแทบจะเร็วเท่าสายฟ้า เขามาถึงตรงหน้าฝ่าเซียง และในขณะเดียวกันยื่นกรงเล็บขวาจับเข้าที่คอของฝ่าเซียงแต่ในจังหวะนั้น ฝ่าเซียงพลันขยับ เขาเหวี่ยงไม้เท้าขึ้นมาขวางตรงร่างของเขา ไม้เท้านั้นยันกรงเล็บฉินเฉาไว้ ต้านการโจมตีของเขาและส่งเสียงหึ่งๆ ออกมาหลังจากการโจมตีล้มเหลว ฉินเฉากระโดดถอยกลับไป และยืนบนพื้น มองดูฝ่าเซียงด้วยท่าทางตกใจถ้าเขาเดาไม่ผิด วิชาที่ฝ่าเซียงใช้จะต้องเป็นผนึกเก้าอักษรที่ซูจีเคยบอกเขาครั้งหนึ่ง แต่เขาไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นเวทมนตร์“เอาล่ะ การอุ่นเครื่องจบแค่นี้” ฝ่าเซียงพูด และยื่นมือขวาออกมาฝ่ามือของเขาฉาบไว้ด้วยแสงสีทอง“ปีศาจในเส้นทางมากเล่ห์ วันนี้ ให้อาตมาผู้น่าสงสารใช้วิชาที่อาจารย์มอบให้ ฝ่ามือซูมี่จัดการกับนายเถอะ”พร้อมกันนั้น ประกายแสงสีทองปรากฏบนร่างของฝ่าเซียง เขาพลันโบกมือของเขา ส่งภาพฝ่ามือสีทองขนาดมหึมามาที่ฉินเฉาฝ่ามือนี้ฟาดมาเร็วมาก มันสายไปแล้วที่ฉินเฉาจะหลบ เขายื่นแขนออกไปขวางตรงร