่นอยากจะมุดหัวลงใต้โต๊ะพี่สาวจางหัวเราะคิกคัก และอยากจะล้อเธอต่อ แต่เวลานี้ ประตูสำนักงานพลันเปิดขึ้น“ใคร!” เธอหันกลับไปมองด้วยความไม่พอใจ “ใครบอกให้เข้ามา?ไม่รู้กฎหรือไง!”“เอ่อ งั้นฉันออกไปข้างนอกเคาะใหม่แล้วกัน” คนที่เข้ามาลูบจมูกและเตรียมจะกลับไปพี่สาวจางท่าทางแตกตื่น แต่เธอรีบสวมรอยยิ้ม หันไปรอบๆ อย่างยุ่งๆ บิดเอวและทักทายเขา“ไอ้หยา เป็นนายท่านฉินนี่เอง เป็นธรรมชาติที่คุณไม่ต้องทำตัวมากมารยาท คุณมาหาซินซินใช่มั้ยคะ? เธออยู่ข้างใน…เอิ่ม อยู่ใต้โต๊ะฉันไม่กวนนายท่านฉินต่อละ พวกคุณคุยกันตามสบายนะคะ…”พร้อมกันนั้น พี่สาวจางก็ผลักฉินเฉาเข้าไปในห้องอย่างละมุนจากนั้นเธอก็เดินออกไปจากห้องพร้อมปิดประตูหลังจากประตูปิด เสียงของเธอก็ดังออกมาจากข้างหลัง“ทุกคนออกไปจากชั้นสี่ นายท่านฉิน กับคุณอู๋กำลังจัดการกันอยู่!”พวกเขาคงไม่รู้ถ้าเธอพูดเบาๆ แต่เสียงของเธอดังจนได้ยินกันทั่วชั้นสี่ ภายในสำนักงาน ฉินเฉาและอู๋ซิ่นพากันอาย พวกเขาไม่พูดกันเป็นนาน“นะ นายอยู่นี่…” อู๋ซิ่นลุกขึ้นจากใต้โต๊ะ เสียงของเธอเบาราวกับยุงโชคดีที่ฉินเฉามีหูเหนือมนุษย์ เขาพยักหน้าและพูดอย่างขลาดๆ“เอิ่ม ใช่…”เมื่อมองไปที่หญิงสาวขี้อายตรงหน้า ฉินเฉาเต็มไปด้วยความรู้สึกประหลาดใจ สับสน ความคิดของเขากลับไปที่วันแรกในเมืองตงชวนเมื่อเขาเห็นอู๋ซิ่นครั้งแรกในตอนนั้น เด็กสาวเต็มไปด้วยบรรยากาศของหนุ่มสาว ในฐานะพนักงานสาวใน KFC เสน่ห์ของเธอ
