ห่วงเธอมาก แต่ตอนนี้ฉันโล่งอกแล้ว ภายหลังฉันต้องเรียกเธอบอสอู๋แล้ว”“บอสอู๋อะไรกัน…น่าเกลียด…”“ได้ ได้ งั้นฉันจะเรียกเธอวัวน้อย!”“นะ นั่นยิ่งน่าเกลียดกว่าอีก…”“หึหึ” ฉินเฉากวาดมองหน้าอกอู๋ซิ่นอย่างดุร้ายสองครั้ง จากนั้นก็พูดว่า “ฉันกำลังจะกลับเมืองซู่หนานไม่นานนี้แล้ว วันนี้ ฉันมาดูเธอตอนนี้ ฉันวางใจแล้ว”“นะ นายจะไปจริงๆ เหรอ?” หัวใจของอู๋ซิ่นแตกตื่นอย่างไม่มีเหตุผล เขากำลังจะไป ฉันจะได้เจอเขาอีกครั้งมั้ย? เขา เขาไม่แคร์ฉันเลยเหรอ?“อืม ฉันมาจากเมืองซู่หนาน ฉันแค่มาเมืองตงชวนชั่วคราว แต่เรื่องที่นี่จบแล้ว ดังนั้น ฉันต้องกลับ”“ละ แล้วเรื่องต้าฟากรุ๊ปล่ะ? ไม่ใช่ว่านายเป็นประธานหรอกเหรอตอนนี้?”“ฉันไม่รู้เรื่องธุรกิจ ดังนั้นฉันจึงทิ้งมันไว้ให้หยูลู่” ฉินเฉาโบกมือ“งะ งั้นเรื่องเหลียวชาชาล่ะ นายไม่อยากปกป้องเธอแล้วเหรอ?” อู๋ซิ่นถามอีกครั้ง“เธอไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายอีกแล้ว นอกจากนี้ บอดี้การ์ดพวกนั้นก็สามารถปกป้องเธอจากการคุกคามทั่วไปได้” ฉินเฉาพูด “ยิ่งกว่านั้นมู่หรงเจียงตอนนี้อยู่ฝ่ายฉัน ฉะนั้น ในแก๊งใต้ดิน เขาจะช่วยเหลียวชาชาเอง”“ละ แล้วฉันล่ะ? นายไม่ต้องการฉันเหรอ…?” อู๋ซิ่นถามออกไปอย่างไม่รู้ตัว เมื่อถามออกไปได้ครึ่งประโยค หน้างามๆ ของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดง“นะ นี่…” ฉินเฉาเหมือนไม่รู้ว่าจะตอบยังไง“ฉินเฉา…พี่ฉินเฉา…” อู๋ซิ่นรู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาอายหลังจากหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมความ
