ศมืดมน“ซินซิน ทำไมเธอไม่กลับไปพักผ่อนล่ะ ที่เหลือให้พวกเราทำเอง”ในสำนักงาน พี่สาวจางดึงมืออู๋ซิ่นอย่างเมตตาและพูด “เธอยังอยู่ในวัยกำลังโต ไม่ต้องทำงานหนักอย่างนี้ ตอนกลางวันยังต้องไปโรงเรียนหลังจากนั้นยังต้องดูแลย่าอีก เธอจะปล่อยให้ร่างกายล้าทุกวันไม่ได้ร่างกายเธอจะพังเอา”“พี่สาวจาง ฉันไม่เป็นไร” อู๋ซิ่นโบกมือ “ฉันชินแล้ว ฉินเฉาไว้ใจฉันเพราะงั้นฉันต้องดูแลมันให้ดี”“ไม่ใช่ว่าตอนนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ?” พี่สาวจางพูด “ก่อนหน้านี้บาร์นี้วุ่นวาย แต่ตอนนี้มันกลายเป็นร้านอาหารสไตล์ตะวันตกแล้ว”“พี่พูดถูก แต่พี่สาวจาง มันมีบางอย่างแปลกๆ” อู๋ซิ่นนวดขมับ“เราเพิ่งเปิดร้านได้สองวัน ทำไมกิจการถึงดีแบบนี้ล่ะ? ตามตรรกะแล้วร้านอาหารเปิดใหม่ แขกจะไม่เยอะอย่างนี้ หรือว่าพวกเขาทั้งหมดมาตามคำสั่งของลุงมู่หรง?”“ฮึ่ม ตาเฒ่ามู่หรงจะไปมีพลังแบบนั้นได้ยังไง?” พี่สาวจางยกยิ้ม“ตาเฒ่านั้นมีอิทธิพลแต่ในใต้ดินเท่านั้นแหละ เขามีการติดต่อกับพวกฐานะสูงแค่สองสามคน เหตุผลที่คนมาก็เพราะ เห็นแก่หน้าของนายท่านฉิน”“ฉินเฉา?” ตากลมโตสวยงามของอู๋ซิ่นกะพริบปริบๆ “ไม่ใช่ว่าเขาเป็นบอดี้การ์ดของตระกูลเหลียวหรอกเหรอ? เขาจะไปมีหน้าตาใหญ่โตอย่างนั้นได้ยังไง?”“บอดี้การ์ดตระกูลเหลียว?” พี่สาวจางเอามือกุมปากและหัวเราะ“โธ่เอ๊ย เด็กโง่ คนนี้ไม่ได้เป็นบอดี้การ์ดอีกแล้ว แต่เป็นประธานของต้าฟากรุ๊ป! ถ้าตัวเขากระทืบเท้า เมืองตงชวนของเขาจะสั่