ะหว่างเรา ยังไงก็ตาม ฉินเฉามักจะหาเรื่องหยอกล้อไปทั่ว…หระ หรือว่าเขาจะโกหกเธอเรื่องนี้…?ในจิตสำนึกของเธอ อู๋ซิ่นเหมือนจำได้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น แต่ไม่ชัดเจนแต่เธอไม่สามารถเดินเข้าไปหาฉินเฉาและถามเขาตรงๆ ต่อหน้าได้ตัวอย่างเช่น“เฮ้ ฉินเฉา นายเอาบราของฉันไปใช่มั้ย! บอกฉันมา นายเอามันไปทำไม!”พระเจ้า ฉันจะพูดคำพวกนั้นได้ยังไง!? ฉันคงอายตายก่อน!เมื่อคิดเรื่องนี้ ร่างของอู๋ซิ่นกลายเป็นร้อน และอ่อนราวกับซาลาเปาที่เพิ่งทำเสร็จ อายเกินกว่าจะพูด