ึงดูดใจพอๆ กับปีศาจสาวโรซี่ ใบหน้าที่ขึ้นสีของเธอทำให้ยิ่งดูยั่วยวนขึ้นไปอีกโดยเฉพาะเมื่อเธอลูบไล้มือไปเรื่อยเปื่อย และเริ่มเล่นสโตรค มันทำให้ฉินเฉาถึงกับตัวกระตุกถึงสองครั้ง“ย่ามันเถอะ! เธอกำลังล่อฉันให้ฆ่าตัวตายใช่มั้ย!” ฉินเฉาส่งเสียงอู้อี้ออกมา และทนไม่ไหวจนต้องจ้องไปที่เธอ“นะ…นายไม่อยากกินกาแฟเหรอ…?” หยูลู่พลันใส่ท่าทางรู้สึกผิดและทำท่าทางน่าสงสารมาที่ฉินเฉา ในขณะเดียวกัน เธอก็ไม่หยุดมือทำให้ฉินเฉาต้องยุ่งยากใจ“ปู่มันเถอะ!” ฉินเฉาปล่อยมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัย และล้วงเข้าไปในเสื้อของหยูลู่ เหมือนเขาไม่อยากเป็นคนนอก ต้องการใช้มือเป็นเพื่อนหยูลู่เพื่อมาดูกันว่าใครดีกว่า“พี่ฉินเฉา…” หยูลู่ร้องออกมาอย่างนุ่มนวล ฉินเฉาทนไม่ไหวแล้วเขาเกลียดที่ทำไมเขาต้องมาขับรถเน่าๆ คันนี้ตอนนี้ด้วย เขาเกลียดกระทั่งทำไมเมอร์ซิเดสไม่มีระบบขับด้วยตนเอง โธ่เว้ย ไอ้รถเวร!“โรซี่ ช่วยฉันขับรถหน่อยได้มั้ย!?” ท่าทางยั่วยวนของหยูลู่เพิ่มขึ้นจนหยุดไม่อยู่ กอดเขาและจูบเข้าที่คอของเขา ฉินเฉาหมดหนทางและตะโกนเสียงดัง“สวัสดีตอนค˹าค่ะท่าน!” น˺าเสียงร่าเริงของหญิงสาวจู่ๆ ก็ดังมาจากที่นั่งข้างคนขับ ฉินเฉาหันกลับไปและเห็นรอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้างามของสาวสวยที่กำลังแต่งชุดตำรวจกำลังแสดงความเคารพให้เขาอยู่“โรซี่ ครั้งหน้าเราไม่เล่นเกมแต่งคอสเพลย์แบบนี้อีกได้มั้ย!” นี่เป็นครั้งที่สองของฉินเฉาที่ต้องรู้สึกใจสั่นกับการแต่งเครื
