นฉิน ตาคุณแล้ว! นายท่านฉิน ดื่ม!” กลุ่มคนเริ่มส่งเสียงเชียร์ ฉินเฉากะพริบตา วิญญาณผู้กล้าลุกโชน เขาหยิบขวดเบียร์หลังจากเปิดขวดด้วยการใช้นิ้วโป้งดีด โดยไม่รีรอ เขาดื่มมันลงไปหลังขวดเบียร์แห้งแล้ว ฉินเฉาก็ยังเป็นเหมือนเดิม หน้าของเขาไม่ปรากฏร่องรอยของสีแดง เขาส่ายขวดที่ว่างเปล่าและยิ้มให้หยูลู่“ฉันดื่มหมดแล้ว!”“ตาฉัน!” เหลียวชาชายกแก้วขึ้นมา “ฉันดื่มนี่ แต่นายต้องเป็นขวด!”“เหลวไหล!” ฉินเฉาขมวดคิ้ว “ถ้าเธอดื่มแก้ว ฉันก็จะดื่มแก้ว!”จากเริ่มต้น 12 คน ตอนนี้กลับมากกว่า 30 คน ความกดดันของฉินเฉาเพิ่มขึ้นสองเท่า ทุกคนต่างเข้ามายกแก้วให้เขา คนแล้วคนเล่า ฉินเฉาก็ต้อนรับพวกเขาทั้งหมด ดื่มมันทั้งหมด“นายท่านฉิน ดี ดี ดื่ม!” คนหกหรือเจ็ดคนรอบๆ เหลียวชาชาฟุบลงกับโต๊ะแล้ว เหล่าบอดี้การ์ดยังอยู่ดี แต่พวกเขาก็เริ่มมึนแล้วส่วนพวกอันธพาล หลายคนเป็นนักดื่มตัวยง แต่บางคนก็เริ่มพูดไม่ปะติดปะต่อแล้วคนกลุ่มนี้ต่างกินเข้าไปหลายอย่าง ซึ่งทำให้เขารู้สึกเมา แต่เมื่อมองไปที่ฉินเฉา พวกเขาเห็นเขายังคงกินอยู่ หัวเราะ และหยอกล้อหยูลู่ทำราวกับไม่ใช่คนที่ดื่มเบียร์เหล่านั้นอันธพาลคนหนึ่งถือแก้ว และเดินเซมาทางฉินเฉา“นายท่าน…นายท่านฉิน ไม่ใช่เพียงแค่สุดยอดเรื่องกังฟู….แม้แต่เรื่องดื่มคุณก็ยังมีความสามารถจนทำให้คนอื่นเลื่อมใส มา ดื่ม!”“ดื่ม!” ฉินเฉายิ้มอย่างร่าเริง และดื่มเป็นเพื่อนคนของมู่หรงเจียงคนนี้จนหมดแก้ว“ดี ดี ดื
