นแอบคิด ดี ในที่สุดฉันก็ขายเบียร์ออกอีกลังสำหรับผู้คนนับสิบ แต่ละคนสามารถดื่มได้คนละ 2 – 3 ขวด“ดี!” เมื่อเห็นขวดน˺าเมาตรงหน้าเธอ หยูลู่ก็รีบพูด “กฎคือ เราดื่มหนึ่งแก้ว นายดื่มหนึ่งแก้ว เรามี 12 คนในทีม ดังนั้น เมื่อเราดื่ม 12 แก้วนายก็ต้องดื่ม 12 แก้ว คิดว่าไง? นี่ยุติธรรมดี ว่ามั้ย?”“หึหึ…” ฉินเฉาลูบจมูก “ทำไมฉันถึงไม่เห็นถึงความยุติธรรมในนี้เลยล่ะ?”“เหลวไหล นายจะดื่มหรือไม่ดื่ม!?” เหลียวชาชาทุบโต๊ะและตะโกนออกมา “ถ้านายไม่ดื่ม งั้นนายก็ไม่ใช่ผู้ชาย!”“เวร…” ฉินเฉาปาดเหงื่อ ถ้าฉันไม่ดื่ม งั้นเธอจะบอกว่าฉันเป็นเพศเดียวกับเธอเหรอ?“ย่อมได้ วันนี้ ฉันจะเสี่ยงชีวิตเพื่อเป็นเพื่อนหนุ่มหล่…เอ่อ เป็นเพื่อนสาวสวยทั้งสอง!” ฉินเฉาก็ทุบโต๊ะเหมือนกัน “มา หยุดพูดแล้วมาดื่มกัน เอาเบียร์มา!”พร้อมกันนั้น ฉินเฉาก็ชี้ไปที่เบียร์สามขวดบนโต๊ะ หยูลู่พยักหน้าให้เจ้าของร้าน จากนั้นเขาก็เริ่มเปิดขวด ควันขาวจากขวดฟุ้งขึ้นในอากาศ“มา ฉันจะดื่มให้นายก่อน!” หยูลู่เทเบียร์ลงในแก้วพลาสติกทั้งสามแก้วจนเต็ม และจากนั้นก็ยกแก้วขึ้นและพูด “ฉินเฉา เมื่อเราพบกันครั้งแรกที่บ้านเหลียว ถ้าฉันไม่กักตัวนายไว้ มันมีความเป็นไปได้สูงที่นายจะกลับไปที่เมืองซู่หนานและเป็นยามของนายต่อ ฉันดีใจนะ ที่ตอนนั้นฉันหยุดนายเอาไว้”ขณะที่พูด ประกายของความนุ่มนวลแสดงอยู่บนดวงตาของหยูลู่ซึ่งเต็มไปด้วยภาพฉินเฉา “ฉันไม่เสียใจที่เอากาแฟไปให้นายคืนน
