“ถังอ้าว เห็นเธอมั้ย?” หยูลู่แนะนำเหลียวชาชาที่กำลังนั่งอยู่ข้างเธอ “ลูกสาวของผู้อำนวยการเหลียวกำลังนั่งอยู่ที่นี่ เธอยังมีชีวิตอยู่ มันยังไม่ถึงรอบให้คุณพูด”“โอ้?” ถังอ้าวเลิกคิ้ว และยิ้มอย่างเกียจคร้าน “คุณเหลียวยังเด็กและยังเรียนอยู่เลย เรื่องธุรกิจเธอคงไม่เข้าใจ ฉะนั้น มันจะเป็นการดีกว่าที่ยกตำแหน่งประธานนี้ให้ฉันชั่วคราว”“มันไม่เกี่ยวกัน ถ้าเธอจะไม่เข้าใจ” หยูลู่แสดงท่าทางของผู้หญิงมีความสามารถ และพูด “ฉันสามารถช่วยเธอในฐานะผู้ช่วยได้จนกระทั่งถึงวันที่เธอกลายเป็นผู้ใหญ่โดยสมบูรณ์”“หยูลู่” ตาของถังอ้าวดูลึกล˺า “ฉันรู้ว่าเธอเป็นนักเรียนชั้นยอดจากสถาบันการเงินที่มีชื่อเสียง และเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้น แต่ฉันอยากจะรู้บางสิ่ง การบริหารบริษัท โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต้าฟากรุ๊ปที่ยิ่งใหญ่อย่างนี้ มันไม่ใช่เกมของครอบครัว”“ฉันต้องขอโทษด้วย แต่ฉันแค่ทำตามกฎ” หยูลู่พูดต่อ “เหลียวชาชา เธอเป็นครอบครัวโดยตรงของผู้อำนวยการเหลียว สืบทอดทรัพย์สินทั้งหมดของผู้อำนวยการเหลียว ถ้าจะพูดอีกอย่างก็คือ หุ้นในบริษัท 45เปอร์เซ็นต์เป็นของเหลียวชาชา”จากนั้น หยูลู่ก็ชี้มาที่ตัวเอง “และฉัน หยูลู่ แม้ว่าฉันจะเป็นแค่พี่เลี้ยง แต่ก็ถือหุ้นไว้ 6 เปอร์เซ็นต์ ไม่ว่าคุณจะทำยังไง ตราบเท่าที่เราทั้งสองคนร่วมมือกัน เหลียวชาชาก็ยังจะเป็นประธานของกลุ่มนี้เสมอ”“หยูลู่…” ถังอ้าวขมวดคิ้ว แสงเย็นเยียบแวบผ่านตาเขา “มันไม่ใช่เวลาที่จ
