อ ว่าคู่รักหน้าไม่อายนั่นต้องการบังคับให้อู๋ซิ่นเซ็นบางอย่าง ฉันแค่ช่วยเธอนิดหน่อยเท่านั้นเอง”“ช่วย? …ฮึ่ม ฮึ่ม ดูเหมือนว่านายจะกระตือรือร้นเข้าไป ‘ช่วยเหลือนิดหน่อย’ นั่นจังเลยนะ” หยูลู่ยกยิ้ม “ถ้าอู๋ซิ่นไม่ใช่สาวสวย นายยังจะกระตือรือร้นแบบนั้นอยู่มั้ย?”“ลู่ลู่…” ฉินเฉารีบสวมใบหน้าขมขื่นและพูดอย่างเสียใจ “ในใจของเธอ ฉันต˹าขนาดนั้นเลยเหรอ…?”“นาย? ความ ‘ต˹า’ ของนายไม่สามารถหาคำดีๆ มาอธิบายได้” หยูลู่มองเหยียด “บาปของนาย สามารถเติมนรกจนเต็ม! พูด นายทำอะไรกับอู๋ซิ่นไปแล้วใช่มั้ย!?”“จะเป็นไปได้ยังไง!” ฉินเฉารีบยกมือขวาขึ้นสาบาน “ฉันสาบานต่อพระเจ้า อู๋ซิ่นและฉัน เราบริสุทธิ์!”“จริงเหรอ?” หยูลู่ยกคิ้ว หันไปรอบๆ และมองฉินเฉาอย่างระวังเหมือนกับเธอกำลังหาพิรุจบนหน้าฉินเฉาแต่บนหน้าฉินเฉาจริงจังอย่างมาก และไม่สามารถหาพิรุจบนนั้นพบหลังจากผ่านไปนาน หยูลู่ก็ยังคงหาไม่พบสิ่งผิดปกติบนหน้าของเขา ฉะนั้น เธอจึงหันหน้าหนีอย่างช่วยไม่ได้“ฮึ่ม ในตอนนั้น ฉัน…” แต่จู่ๆ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นบางสิ่ง ตาของเธอตกลงที่กระเป๋าเสื้อโค้ตของฉินเฉา เธอเห็นสายเล็กๆ ของบราโผล่ออกมาจากกระเป๋าของเขาราวกับกำลังเรียกร้องเธอดวงตาของหยูลู่เบิกขึ้น รีบยื่นมือออกไป เพียงชั่วแวบ จับเอาสายบราที่โผล่พ้นและดึงออกมา“ฮึ่ม ฮึ่ม…” ร่างของหยูลู่กระจายรังสีอำมหิตอย่างแข็งแกร่ง รวมกับประกายแสงที่สะท้อนอยู่ที่บรา ฉินเฉาจู่ๆ ก็สั่นอย่
