ี่ให้เครื่องบินบินขึ้นหรือไว้เล่นรถบัมพ์กันแน่!”“นี่ นี่…” ทำไมเธอถึงรู้เรื่องนี้? โจวชูเฟินจู่ๆ ก็พูดไม่ออก ไม่สามารถตอบโต้กลับไปได้“คุณหนูคนสวย!” เหมือนต้องการจะเอาคืน แจ็คแตะหน้าอกตัวเองและพูด “ต้าฟากรุ๊ปเป็นกลุ่มขนาดใหญ่ ถ้าพวกเขาทำอะไรสักอย่าง พวกเขาจะต้องมีจุดประสงค์ของตัวเอง ผมคิดว่าคนนอกไม่มีทางเดาถูกหรอกครับ”“ฮึ่ม ฉันบอกว่าไม่ก็คือไม่!” เหลียวชาชาไม่ยอมถอย เธอเยาะเย้ยด้วยการกอดอก“สนุกจริงๆ!” โจวชูเฟินอดไม่ได้ออกมาพูดเหน็บแนม “แกคิดว่าแกเป็นใคร? เป็นคุณหนูตระกูลเหลียวหรือไง?” เพียงแค่เธอเพิ่งพูดจบเสียงฝีเท้าทันใดนั้นก็ดังอยู่ที่ทางเดิน จากนั้น กลุ่มบอดี้การ์ดชุดดำก็เดินเข้าประตูมา และไม่นานก็เต็มห้องเล็กๆ ในอพาร์ทเม้นต์นี้“คุณหนู นี่ดึกแล้ว เราต้องกลับแล้วครับ” ชายในชุดสูททำท่าทางโค้งเอวเหมือนพ่อบ้าน และพูดอย่างเคารพมาที่เหลียวชาชา “รถมารอที่ข้างล่างแล้ว ทุกคนกำลังรอคุณหนูกลับบ้าน”“อืม เรากำลังจะกลับ” เหลียวชาชาพยักหน้า ในเวลานี้เอง เธอก็เปลี่ยนเป็นท่าทางของคุณหนูจากตระกูลร˹ารวย“คะ คุณหนู?” โจวชูเฟินจู่ๆ ก็นึกถึงแถวของรถเมอร์ซิเดสที่อยู่ข้างล่าง และรีบพูดด้วยความตกตะลึง “เธอ เธอเป็นคุณหนูตระกูลอะไร?”“นี่คือคุณหนูตระกูลเหลียว ลูกสาวของเหลียวตงไค เหลียวชาชา!”พ่อบ้านยืดอกและพูดอย่างภูมิใจ “คุณผู้หญิง ได้โปรดหลีกทางให้คุณหนูด้วย? อย่าขวางทางเธอ”พ่อบ้านพูด ทำให้โจวชูเฟินและอีกสอ
