มืออย่างกับคุณหนูแล้วพูด “พวกนายไปช่วยเธอด้วย อย่าอยู่เฉยๆ”“ครับ! คุณหนู!” บอดี้การ์ดในห้องรีบช่วยอู๋ซิ่นและย่าของเธอเก็บของ“โอ้ พวกคุณไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันทำเองได้!” ของใช้ของพวกเธอไม่ได้มีอะไรมากอยู่แล้ว ด้วยความช่วยเหลือของบอดี้การ์ด ไม่นานอู๋ซิ่นก็เก็บของเสร็จหลังจากทิ้งโจวชูเฟินและอีกสองคนไว้ในบ้าน เหลียวชาชาก็พาอู๋ซิ่นและย่าของเธอเข้าไปนั่งในเมอร์ซิเดสสุดหรู และจากนั้นก็ขับออกจากเขตจินหู่ไป“มันจบแล้ว…” ภายในบ้าน โจวชูเฟินนั่งอยู่บนพื้น ร่างของเธอสูญเสียความหยาบคายและความไม่มีเหตุผลเมื่อกี้ไป “มันจบแล้ว…เมื่อยัยแก่นั่นไม่ตาย เราก็จะไม่ได้อะไร”“วางใจเถอะ คุณโจว” จู่ๆ แจ็คก็พูดขึ้น “แม้ว่าบ้านหลังนี้จะไร้ค่าของอย่างอื่นของผู้อาวุโสที่ได้รับสืบทอดมาจะยังเป็นของคุณ…สำหรับจะทำยังไงนั้น ผมจะอธิบายให้คุณฟังอย่างช้าๆ ….”
