“ทำอะไรอยู่ น้าสาวกับน้าชายอยู่ที่นี่แล้ว!”หน้าของอู๋ซิ่นแตกตื่น “พวกเขาจะไม่ปล่อยเราแม้สักวันเลยเหรอ?”“เจ้าคู่เดรัจฉาน!” หญิงชราเปิดเผยความโกรธและผิดหวังออกมา“ซินซิน ถ้าพวกสารเลวนั่นกล้ารังแกหลานล่ะก็ ฉัน หญิงชราคนนี้จะสู้กับมัน!”“ย่าครับ อย่าโกรธ” ฉินเฉารีบส่งลมปราณของเขาเข้าไปในร่างเธอ ดังนั้นมันจึงไม่บาดเจ็บเพราะเธอโกรธอยู่ “วางใจได้ครับ มีผมอยู่ไม่มีใครรังแกซินซินได้ ยังไงก็ตาม คุณย่า หลังจากนี้ ถ้าคำพูดของผมมันแรงไป ย่าต้องไม่โกรธ ตกลงนะ?”“ฉันจะไม่โกรธ!” หญิงชราพยักหน้า “เด็กเอ๊ย ย่ารู้ว่าเจ้าเป็นเด็กดีย่าจะหยุดคิดว่ามีเจ้าเดรัจฉานนั่นเป็นลูกมานานแล้ว ย่าคิดว่าแค่เลี้ยงสัตว์มาสี่สิบปี! ถ้ามันพยายามรังแกซินซิน เจ้าจัดการมันได้เลย จัดการมันจนไม่กล้ามาที่นี่อีก!”เมื่อเห็นหญิงชราเต็มไปด้วยอารมณ์ ฉินเฉารู้สึกอาย ไม่ว่ายังไงชายคนนั้นก็ยังเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอ ถ้าฉันเริ่มจัดการเขา…ลืมมันซะ มือของฉันมันหนักไป ถ้าพลาดไป บาปของฉันคงหนัก“ย่า…” อู๋ซิ่นพูด “พี่ฉินเฉาเป็นคนสุภาพมาก ไม่เคยต่อยตีกับใคร”เมื่อได้ยินคำนี้ ยกเว้นหญิงชรา หลายคนในห้องพากันปาดเหงื่อโดยเฉพาะหยูลู่และเหลียวชาชา ทั้งสองพากันแอบหัวเราะฉินเฉาสุภาพ? เขาฆ่าคนไปเยอะเท่าไหร่ เมื่อกี้ก็ไม่ใช่เพิ่งฆ่าไปสองคนเพื่อเธอหรอกเหรอ? หนึ่งที่เรียกว่าเจ้าเสือ แต่คนที่สองตัวตนยิ่งน่าตกใจกว่า เป็นถึงหัวหน้าแก๊งใต้ดิน อวี่ฟ่านบุคคลท