านั้น เธอคิดว่าฉันจะหลอกเธอเหรอ? ฉันเหมือนคนที่ชอบเอาเปรียบคนที่กำลังลำบากเหรอ?”“อืม…พี่ฉินเฉา พี่ดีที่สุด…” อู๋ซิ่นในที่สุดก็ผ่อนคลาย และซบหน้าเข้ากับหน้าอกฉินเฉา “โชคดีที่ฉันมีพี่ฉินเฉา…พี่ดีจริงๆ ….”“อืม…” ฉินเฉาพยักหน้า แต่ที่หางตาของเขา จู่ๆ ก็สังเกตเห็นบราที่กำลังนอนขดอยู่ใกล้ๆเวร ฉันเผลอฉีกมันในจังหวะที่กำลังเร่าร้อน ฉินเฉาแอบเก็บบรานั้น และใส่มันไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมของเขาโชคดีที่กระเป๋าเสื้อคลุมตัวนี้ใหญ่พอ ไม่อย่างนั้น วัวสาวตัวน้อยคงจะสังเกตเห็นอย่างแน่นอน“อ๊า!” อู๋ซิ่นเช็ดน˺าตา และจู่ๆ ก็ร้องออกมาอย่างแตกตื่น “มะ มัน…มันหายไปไหน….”แม่วัวสาวค่อยๆ สงบลง ตอนนี้เธอสังเกตเห็นแล้วว่าหน้าอกของเธอมีบางอย่างหายไป“แฮ่ม!” ฉินเฉาไอออกมา และอุ้มอู๋ซิ่นขึ้น และพาเธอออกไปจากห้องน˺า “ซินซินน้อย อันดับแรก ฉันต้องยินดีกับเธอด้วย หลังจากนี้ มันดาล่าบาร์แห่งนี้ จะเป็นของเธอ”“เป็นของฉัน?” อู๋ซิ่นทันใดนั้นก็ข้ามเรื่องหน้าอกของเธอไป แล้วเธอก็นึกถึงคำพูดของมู่หรงเจียงที่พูดกับฉินเฉาได้ “นาย นายยกที่นี่ให้ฉันจริงๆ?”“แน่นอน!” ฉินเฉาพยักหน้า “ฉันเป็นแค่บอดี้การ์ด ฉันจะไปมีเวลาดูแลบาร์ได้ยังไง? ซินซินน้อย ไม่ใช่ว่าย่าของเธอป่วยอยู่เหรอ? ถ้าเธอมีบาร์นี้ เธอก็สามารถจ่ายค่าหมอให้ย่าเธอได้นะ”“จะ จะได้ยังไง…” เธอเหมือนจะจำได้ว่ามู่หรงเจียงเรียกเธอว่าภรรยาหัวหน้า มันทำให้เธอหน้าแดงอีกครั้ง เธอเดินเข้าไป
