อวี่ฟ่านที่ยังตะลึงอยู่ ฉินเฉาก็โบกมือของเขา พลังมหึมาก็ผลักร่างอวี่ฟ่าน ส่งเขาลอยไป และจากนั้นฝังเขาติดเข้ากับกำแพงข้างหลังเขา“อ๊าก! แกทำอะไรกับฉัน!” ร่างของอวี่ฟ่านถูกยึดอยู่ที่นั่นด้วยแรงที่มองไม่เห็น ขยับไม่ได้ เขาแตกตื่นและตะโกนออกมาซ˺าแล้วซ˺าเล่าหน้าของคนของเขาซีดเผือด หนึ่งในนั้นเติมกระสุน เล็งไปที่ฉินเฉาและลั่นไกปัง! แต่ผลลัพธ์ยังเหมือนเดิม ราวกับว่าร่างฉินเฉาทำมาจากเหล็กไม่มีกระสุนนัดไหนคุกคามเขาได้ ฉินเฉาโบกมืออีกครั้ง และปืนในมือของชายพวกนี้ก็ลอยมาและถูกดูดเข้าไปในแหวนเก็บของ“เล่นปืนมันผิดกฎหมายนะ เพราะงั้น ฉันจะเก็บไว้ให้ละกัน”พร้อมกันนั้น เขายิ้มและมองไปที่อวี่ฟ่าน แล้วจู่ๆ ก็พูดด้วยท่าทางดุร้าย“ฉันบอกว่า วันนี้ แกต้องตาย!”“ได้โปรด…ปล่อยผมไปเถอะ ผม ผมจะยกทุกสิ่งให้คุณ…” อวี่ฟ่านพยายามดิ้น แต่เขาไม่สามารถขยับได้แม้แต่นิ้วเดียว ความกลัวของเขาตรงเข้าสู่กระดูก และทันใดนั้นก็ไหลกลับมาที่กระเพาะปัสสาวะกางเกงของเขาเปียกบริเวณหว่างขา“ในยมโลก อย่าลืมบอกชื่อฉันให้ยมทูตรู้ด้วยล่ะ” ฉินเฉาไม่สนเงื่อนไขของอวี่ฟ่าน พร้อมกับรอยยิ้ม จู่ๆ เขาก็กำมือไปที่อวี่ฟ่านบนกำแพงทุกคนได้ยินเสียงกระดูกหักดังมาอย่างชัดเจน ก่อนหน้าที่อวี่ฟ่านจะมีโอกาสกรีดร้อง กระดูกทั่วร่างของเขาถูกฉินเฉาบดจนละเอียดเลือดไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ด อาบทั่วกำแพง“หึ!” ฉินเฉาพ่นลมออกจากจมูกอย่างเย็นชา ปล่อยร่างของอวี่ฟ่านที่
