ของตัวเอง“นายท่านฉิน ผมยังไม่ได้พูดอีกอย่าง มันดาล่าบาร์แห่งนี้ มีมูลค่า1 ล้าน ผมขอมอบมันให้กับนายท่านฉิน!”“หา…” เมื่อได้ยินคำนี้ พี่สาวจางที่กำลังหมอบอยู่หลังเคาน์เตอร์พลันสูดลมเข้าปาก มันดาล่าบาร์แห่งนี้เป็นธุรกิจที่ได้กำไรมากที่สุดของมู่หรงเจียง ทำไมเขาถึงส่งมันให้กับคนอื่นง่ายๆ แบบนี้! หระ หรือว่ามีลาเตะหัวเขา!“โอ้?” แต่คำพูดที่ตามมาของฉินเฉาแทบทำให้เธอเป็นลม“สถานที่วุ่นวายแบบนี้เนี่ยนะ ที่นายจะยกให้ฉัน?”“นายท่านฉินล้อผมเล่นแล้ว!” มู่หรงเจียงรีบพูด “ผมจะมอบมันดาล่าบาร์แห่งนี้ให้กับนายท่านฉินหลังจากที่ผมทำให้มันกลับมาดีอีกครั้งเพื่อนของคุณ คุณอู๋ซิ่น ก็จะกลายเป็นเถ้าแก่ของบาร์แห่งนี้!”“แค่ก…” เมื่อได้ยินคำนี้ ฉินเฉาไอออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ขณะที่อู๋ซิ่นที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ หน้างามๆ ของเธอขึ้นสีเมื่อได้เห็นฉากนี้ มู่หรงเจียงยิ่งมั่นใจในไอเดียนี้ของเขา เขาพูดกับฉินเฉาต่อ “ผมได้ยินมาจากคนของผมว่า คุณอู๋ซิ่นทำงานพาร์ทไทม์และเธอมีผู้อาวุโสที่นอนป่วยอยู่บนเตียงที่บ้าน ถ้าคุณฉินยอมรับบาร์นี่จากผม กำไรของมันสามารถใช้เพื่อค่ายาค่ารักษาของผู้อาวุโสของคุณอู๋ซิ่นได้ นี่จะเป็นเรื่องสมบูรณ์แบบ”“ถ้าอย่างนั้น…” ฉินเฉายักไหล่ “นี่คงจะเป็นไอ้ที่เรียกว่า‘ปราศจากความเสี่ยง ไม่เห็นของรางวัล’ งั้นสินะ”“นายท่านฉิน พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก!” มู่หรงเจียงรีบพูด “ถ้าไม่ใช่เพราะนายท่านฉิน ผมคงไม่มีชีวิตอยู่แล
