น้อย เธอชื่ออะไร?” อวี่ฟ่านมองไปที่อู๋ซิ่น และถามอย่างยิ้มแย้ม แต่อู๋ซิ่นยังคงอยู่ที่หลังบาร์ เธอแตกตื่น และไม่กล้าขยับแม้แต่ก้าวเดียว“เฮ้ย นายท่านฟ่านกำลังพูดกับแกอยู่!” เจ้าเสือจับแขนอู๋ซิ่นและดึงมาข้างหน้า สาวน้อยอย่างเธอจะไปต้านแรงของผู้ชายแข็งแรงได้ยังไง? เธอเซมาข้างหน้าสองสามก้าว และหัวชนเข้ากับอกของอวี่ฟ่านอวี่ฟ่านรีบจับอู๋ซิ่นไว้ และใช้โอกาสนี้กอดเธอไว้ในอ้อมแขนแต่อู๋ซิ่นดิ้นอย่างแรง เธอแม้กระทั่งเหวี่ยงแขน และตบเข้าที่หน้าอวี่ฟ่าน“บัดซบ ยัยร่านนี่ ฉันอุตส่าห์ให้โอกาส แต่แกกลับทิ้งมัน!” มู่หรงเจียงสูดลมเข้าปาก และยืนขึ้นข้างเขา เจ้าเสือหน้าแดง เขาสบถ และพุ่งเข้ามาจะจับอู๋ซิ่น อยากจะตบเข้าที่หน้าของเธอสักสองสามที“หยุด!” อวี่ฟ่านโบกมือหยุดเขา จากนั้นก็ยิ้ม “ดีมาก สาวน้อยเผ็ดร้อนแบบนี้ฉันก็ชอบ มา เชื่อฟังฉัน และนายท่านฟ่านคนนี้จะดูแลเธออย่างดี”พร้อมกันนั้น อวี่ฟ่านก็ยื่นมือออกไปหาอู๋ซิ่นอู๋ซิ่นอยากจะกลับเข้าไป แต่พบว่ามีชายกำยำสองสามคนปิดเส้นทางเธอไว้ สองในนั้นเดินเข้ามาและจับแขนอู๋ซิ่นไว้ จับเธอไว้แน่นจนขยับไม่ได้ และเธอทำได้เพียงเตะไปเรื่อยๆ ด้วยขาของเธอเมื่อเห็นความแตกตื่นราวกับกระต่ายงามที่ตื่นตูม อวี่ฟ่านอดเลียริมฝีปากตัวเองไม่ได้“มา ให้นายท่านฟ่านคนนี้ดูแลเธอ” พร้อมกันนั้น เขาก็เดินเข้าไปทีละก้าว ทีละก้าว“อย่า! อย่าเข้ามา!” อู๋ซิ่นดิ้นสุดแรง แต่เธอเป็นแค่เด็กสาว เธอจะไปส