“สวัสดี นี่ใคร?” ฉินเฉารู้สึกช่วยไม่ได้ที่ไปเป็นเพื่อนสองสาวซื้อของมาครึ่งวัน แม้ว่าไฟตามถนนจะปิดแล้ว เมื่อพวกเขาออกมา มือถือของฉินเฉาก็ดัง“นายท่าน เจ้านั่นโทรมาอีกแล้ว! โอ้ ลา ลา…” เสียงริงโทนของเขาไม่เหมือนใคร มันดังขึ้นมาพร้อมเสียงสั่นผู้คนที่เดินผ่านไปมาตามถนนรีบหันมามองด้วยสายตาแปลกๆจ้องมาที่ฉินเฉา ในเมืองตงชวน ทุกคนมุ่งความสนใจไปที่มือถือ ถ้าพวกเขามีเงินแค่ 200 หยวน พวกเขาอาจจะซื้อซัมซุงแทนที่จะซื้อมือถือบ้านนอกนี้ถ้าจะให้พูดคือ พวกเขาจะไม่ยอมเสียหน้าต่อหน้าคนอื่นแต่กับฉินเฉาเป็นข้อยกเว้น สองสาวมองอย่างช่วยไม่ได้เมื่อเขาเอามือถือพังๆ ของเขาออกมา“ภายหลัง ฉันจะช่วยนายเลือกมือถือดีๆ สักเครื่อง…” เหลียวชาชาพูด เมื่อมองฉินเฉาเอามือถือบ้านนอกออกมา โดยไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกเสียใจจริงๆแม้แต่คนใช้ที่บ้านเธอยังมีมือถือที่ดูดีกว่าเขา…ยิ่งกว่านั้น มันสามารถพูดได้แล้วว่าตอนนี้ฉินเฉาเป็นคนในครอบครัวของเธอ ฉะนั้นเธอไม่สามารถปล่อยให้เขามีสภาพโกโรโกโสแบบนี้ได้ ไม่อย่างนั้นตระกูลเหลียวของเธอจะต้องเสียหน้าแน่นอน“ไม่เอา!” ฉินเฉาส่ายหัว “ฉันจะใช้เจ้านี่ แค่โทรออกและรับสายได้เท่านั้นก็พอ ฉันไม่ใช่เจ้านายอะไร ดังนั้น ฉันจึงไม่ต้องการมือถือหรูๆพวกนั้น!”พร้อมกันนั้น ฉินเฉาก็วางถุงลงบนพื้น และมองที่มือถือ ซึ่งไม่แสดงตัวตนของผู้โทร“สวัสดี นั่นใคร?” ฉินเฉาคิดว่าอาจเป็นซูจี ที่ใช้โทรศัพท์ดาวเทียมโทรหา
