ราวกับมีตาเป็นของตัวเอง มือของเขาป้องกันคาตานะไว้อย่างง่ายดาย ราวกับกำแพงทุกครั้งที่ชิโยะกวัดแกว่งคาตานะไปที่เขา แขนของเขาก็จะเหวี่ยงออกมากันและหยุดคาตานะติดไฟนี้ไว้ได้ทุกครั้งแต่สิ่งที่ทำให้ชิโยะประสาทเสียที่สุดคือ ขณะที่ทำสิ่งพวกนี้ ชายคนนี้กลับเอาแต่ฮัมเพลงลามก“รีบใช้โคดาชิ อืม อืม อ้า! รีบตะโกน ยาเมเต๊ อืม อืม อ้า! ญี่ปุ่นน้อยไม่มีหน้า ใช้คาถาเปลือย! รีบใช้โคดาชิ อืม อืม อ้า! รีบตะโกน ยาเมเต๊อืม อืม อ้า!”เพลงเสื่อมๆ ที่ออกมาจากปากเขา ทำให้จมูกของชิโยะงอง˺าด้วยความโกรธ หัวใจของเธอปั่นป่วน การกวัดแกว่งคาตานะของเธอ จู่ๆ ก็สูญเสียความรอบคอบ และเปลวเพลิงแทบกระจายหายไป“ฮ่าห์!” ในเวลานี้เอง ฉินเฉาก็เต้นไปพร้อมกับคาตานะสองเล่มของเขา บิดตัวไปมาตามจังหวะของเพลง ชิโยะเล็งเห็นโอกาส และรีบแทงเข้าที่หน้าอกฉินเฉาด้วยคาตานะของเธอปากของฉินเฉาแขวนไว้ด้วยรอยยิ้ม คาตานะสองเล่มในมืดเขา ปัดป้องคาตานะเพลิงของชิโยะออกไปจากมือของเธอ คาตานะเล่มนั้นหมุนอยู่หลายครั้ง ก่อนที่ในที่สุดจะแทงเข้าไปตรงพื้นที่ที่อยู่ใกล้ๆ และภายหลังเพลิงได้ดับไปในขณะเดียวกัน ฉินเฉาก็ส่งลูกเตะออกไป เตะเข้าที่หน้าแข้งของชิโยะเบาๆ คุโนะอิจิคนนั้นส่ายไปมา และจู่ๆ ก็ล้มลงพื้นฉินเฉาปล่อยคาตานะของเขาอย่างราบรื่น และยื่นมือออกมากอดคุโนะอิจิคนนั้นไว้ในอ้อมแขนของเขา เมื่อเธอเป็นสาวญี่ปุ่น เขาจึงเต็มใจ ‘ต้อนรับ’ เธออย่างมาก และมือของเขาก็ไ