“ปล่อยแกไป?” ฉินเฉาเดินเข้าไปพร้อมกับคาบบุหรี่ไว้บนปากและถามอย่างยิ้มๆ ว่า “นายน้อยจงของฉัน ไม่ใช่ว่าแกจะฆ่าฉันหรอกเหรอ? ทำไมจู่ๆ ก็ร้องขอความเมตตาแล้วล่ะ? นี่มันไม่มีเหตุผลเอาซะเลย”“ผมมีตา แต่หามีแววไม่!” จงเหลียงกัวยังคงร้องขอความเมตตาพร้อมด้วยร่างกายที่สั่นเทา “โปรดไว้ชีวิตผมเถอะ ไม่ว่าคุณต้องการอะไร ผมจะให้ทุกอย่าง เงิน คุณต้องการเท่าไหร่ แค่บอกผมมา!”“เงินนี่เป็นสิ่งที่เยี่ยมจริงๆ” ฉินเฉาตบเสื้อคลุมยาวของเขา สลัดฝุ่นออกไป “ดูสิ เสื้อคลุมตัวนี้ของฉันราคามากกว่า 2000 แต่นายทำมันจนเป็นแบบนี้ นายรู้มั้ย นายทำให้ฉันเสียเงินเดือนไปครึ่งหนึ่งเลยนะ”“ผมจะชดใช้ให้ ผมจะชดใช้ให้!” นายน้อยจงรีบตะโกนออกมา“ผมจะชดใช้ให้คุณมากกว่า 100 เท่าเลย!”“หึหึ นายน้อยจงนี่เป็นคนพิเศษจริงๆ” ฉินเฉาสั่นหัว “โชคไม่ดีแม้ว่าเงินจะซื้อได้ทุกสิ่ง แต่ไม่สามารถซื้อชีวิตนายได้!”พร้อมกันนั้น จิตสังหารก็ล้อมรอบตัวเขา และล้อมรอบตัวจงเหลียงกัว“บัดซบ ฉันจะสู้ตายกับแกแล้ว!” พี่กางที่อยู่ใกล้ๆ หลังจากกดดันมานาน ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ทันใดนั้นก็ลุกขึ้นจากพื้นพร้อมกับในมือที่กำลังถือดาบ และจากนั้นก็เหวี่ยงมัน ฟันใส่คอฉินเฉาดาบผสมไปด้วยกลิ่นคาวเลือด ฉินเฉาขมวดคิ้ว และเอียงไปด้านข้าง หลบดาบนี้“ฮ่าๆ ๆ กลัวหรือไง!” พี่กางหัวเราะ “ฉันจะบอกแกให้ ดาบนี่เคลือบไว้ด้วยเลือดหมาดำ ไม่ว่าแกจะดุร้ายแค่ไหน วันนี้พ่อเอ็งคนนี้จะฟันแก!”พร้อมกันน
