นะ? ไม่ใช่ว่าเขาตายเพราะกระสุนลูกเดียวหรอกเหรอ?”“นั่น นั่นมันลอบโจมตี!” ชิโยะเห็นท่าทางพอใจของฉินเฉา เลยอดตะโกนออกไปอย่างโกรธแค้นไม่ได้“อะไรกัน ไม่ใช่ว่าเธอเพิ่งแทงข้างหลังคู่หูเธอหรือไง? แล้วทำไมตอนนี้เธอถึงมาว่าฉันลอบโจมตีเธอล่ะ!? อี๋ นี่มันแปลกจริงๆ”“ฉินเฉา! นายปฏิเสธหน้าตาที่ฉันให้นายเองนะ!” ชิโยะสั่น และน˺าเสียงของเธอเย็นเยียบ “ทิ้งวิธีฝึกตนของนายไว้ซะ และเราจะไว้ชีวิต! ไม่อย่างนั้น ฉันจะส่งนายลงนรกไปพร้อมกับจงเหลียงกัว!”“หึๆ ….” ฉินเฉายื่นคางล้อเลียน ส่ายหัวราวกับยอมแพ้บางสิ่งและพูด “นั่นไม่ดี แม้ว่าไอ้บัดซบจงเหลียงกัวจะค่อนข้างหล่อ แต่ฉันรู้สึกแปลกๆ ฉันไม่สนใจจะไปเป็นเพื่อนหนุ่มหล่อในยมโลกหรอก คนสวย ทำไมเราไม่ไปด้วยกันล่ะ…แน่นอน ว่าถ้าใบหน้าหลังเสื้อผ้าของเธอไม่เป็นฝีละก็นะ”“หาที่ตาย!” นี่เป็นครั้งแรกที่ชิโยะเจอผู้ชายแบบนี้ และอดไม่ได้จนต้องดึงคาตานะออกมา คาตานะเย็นๆ สะท้อนแสงจันทร์สลัวในโรงงานมืดๆ“คุณชิโยะ ปล่อยมันให้เราเอง”ในตอนนี้เอง นินจาพร้อมด้วยคาตานะ ปรากฏขึ้นข้างหลังเขาราวภูตผี แต่เหมือนกับว่าเขามีตาหลัง ฉินเฉาหันหลังกลับไป และจับหัวนินจานั่นด้วยมือของเขาจากนั้น เขาก็ส่งผ่านลมปราณผ่านแขนและฟาดหัวนินจานั่นลงกับพื้นพร้อมเสียงอู้อี้ หัวนินจาแตกออกราวกับแตงโม เลือดกระเด็นออกมาจากหัวนินจานั่น และไม่ว่าฉินเฉาจะมีปฏิกิริยารวดเร็วแค่ไหนเลือดก็ยังคงสาดใส่ตัวเขา“ฮ่าห์!” เมื่อฉ
