“ถ้าพวกแกกล้าแตะต้องเธอแม้แต่ปลายนิ้วล่ะก็ ฉันจะส่งพวกแกทั้งหมดไปลงนรก”ที่อีกฝั่งของโทรศัพท์ น˺าเสียงของฉินเฉาเย็นราวกับสายลมหนาวที่มาพร้อมกับพายุหิมะ กวาดผ่านร่างนับพัน พวกที่มีจิตใจแข็งแกร่งอย่างพวกเกะนิน หรือแม้แต่ชิโยะ ก็ยังปรากฏร่องรอยของความหวาดกลัว สั่นไปทั้งร่างเธอสู้กลับความสั่นกลัวนี้ และตอบกลับไปด้วยน˺าเสียงที่ดุร้ายยิ่งกว่า “มาที่โรงงานร้างที่ชานเมืองตะวันตก ฉันหวังว่าคุณฉินจะรักษาสัญญา”พร้อมกันนั้น เธอก็วางสาย นั่นมันอะไร? ทำไมฉันถึงได้กลัวแค่คำพูดของคนคนนั้น? หรือพวกผู้ฝึกตนจะรู้จักเรื่องเวทมนตร์คาถากัน?“คุณชิโยะ เขาจะมาคนเดียวจริงๆ เหรอ?” ในโรงงานร้าง จงเหลียงกัวที่ใส่ชุดสูทสีขาว และในมือถือหนังสือปกแข็งกลยุทธ์ของซุนวูอยู่ด้านข้างของเขา มีสาวงามผมเป็นลอน ถูกมัดอยู่บนเก้าอี้ แม้ว่าปากของเธอจะถูกเทปปิดไว้ แต่ก็ยังสามารถส่งเสียงอู้อี้ออกมาได้“ค่ะ ฉันรับประกัน คุณจงมั่นใจได้” ชิโยะตอบกลับด้วยคำธรรมดาและจากนั้นร่างของเธอก็เข้าไปในความมืด ไม่พูดอะไรอีกหยูลู่ที่ถูกมัดอยู่บนเก้าอี้แสดงท่าทางแตกตื่นในดวงตาของเธอ ส่งเสียงอู้อี้ที่ไม่มีใครได้ยินออกมาแม้ว่าฉินเฉาจะแข็งแกร่ง แต่ครั้งนี้ เขาเข้ามาในกับดัก ที่โรงงานร้างนี้ แม้ว่าจะดูเหมือนว่ามีแค่เธอและจงเหลียงกัวแค่สองคน แต่ในความมืด มันมีมือปืนนอนซุ่มโจมตีอยู่นับไม่ถ้วนและพวกเขายังมีพวกนินจาแปลกๆ อีก หยูลู่เห็นพวกเขามากกว่าหนึ่งท
