ทุกคนในบ้านเหลียว เหลียวตงไค พ่อเอ็งคนนี้จะเอาเมียในอนาคตของเอ็ง และจากนั้นก็ลูกสาวเอ็งด้วย! ฮ่าๆ ๆ!เมื่อคิดเรื่องนี้ จงเหลียงกัวยิ่งตื่นเต้นขึ้นไปอีก มือที่ยื่นออกไปของเขาอดสั่นไม่ได้ตาหยูลู่เบิกกว้าง พยายามดิ้นร่างกายของเธออย่างหนัก แต่ไม่สามารถหลุดออกจากเก้าอี้ได้ มือของจงเหลียงกัวใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ดูเหมือนกับไม่ได้สนใจ มือของเขาค่อยๆ ยื่นมาที่เธออย่างช้าๆ และกำลังจะจับเข้าที่หน้าอกเธอน˺าตาของความอับอายปรากฏขึ้นที่หางตาของหยูลู่ แม้ว่าถ้าเธอจะกัดริมฝีปากตัวเองจนตายได้ เธอก็ไม่ต้องการถูกล่วงเกินแบบนี้วูบบบบ” ในเวลาเดียวกันนี้เอง แสงเย็นเหยียบก็ข่วนมือของจงเหลียงกัว และลอยผ่านไปที่อีกฝั่งของโรงงาน จากนั้นก็ปักเข้ากับกำแพงจงเหลียงกัวสั่นไปด้วยความกลัว และจากนั้นก็มองไปที่นิ้วของเขาซึ่งปรากฏรอยเลือดอย่างไม่คาดคิด“ก่อนที่เป้าหมายจะปรากฏตัว กรุณาอย่าแตะต้องเหยื่อ” น˺าเสียงเย็นปานน˺าแข็งของชิโยะลอยออกมาจากความมืด ทำให้จงเหลียงกัวต้องขบกรามด้วยความโกรธ แต่เขาไม่สามารถต่อต้านนินจาพวกนี้ได้ฉะนั้นเขาจึงทำได้แค่กัดฟันและยืนอยู่ด้านข้าง“นายน้อย” ขณะนั้นเอง พี่กางก็เดินออกมาจากมุม และยืนข้างจงเหลียงกัว พร้อมกับกระซิบ “พวกญี่ปุ่นพวกนี้ อวดดีมาก ทำไมเราไม่แทงหลังพวกมันหลังจากงานนี้จบล่ะครับ? และจากนั้น ก็ผลักความผิดไปให้เจ้าเด็กฉินเฉานั่น หึหึ นายน้อย ยัยผู้หญิงญี่ปุ่นนั่นดูดีทีเดียว เธอจะต้องท