ริงๆ ด้วยสินะ”หลังจากที่พูดอย่างนั้น เขาก็พ่นควันออกมาเป็นวง “ฉันอยู่นี่แล้วถึงเวลาต้องทำส่วนของนายแล้ว ปล่อยหยูลู่ไป”เมื่อเห็นฉินเฉา ตาของหยูลู่ก็เบิกขึ้น และนึกไปถึงเรื่องคนดักซุ่มเธอร้องไห้ออกมา พร้อมกับส่ายหัวสุดชีวิต และกระทืบเท้ากับพื้นต้องการทำให้ฉินเฉาจากไป“ไม่ต้องกังวล” ฉินเฉาพูดกับหยูลู่ และส่งยิ้มกว้างให้กับเธอ “ไม่นานฉันจะพาเธอกลับบ้าน”“ฉันกลัวว่าพวกแกทั้งหมดจะต้องอยู่ที่นี่” จงเหลียงกัวหัวเราะ ร่างสีดำจู่ๆ ก็ปรากฏออกมาจากด้านข้างของเขา ยื่นมือออกมาและดึงหยูลู่พร้อมเก้าอี้ และหายไปจากสายตาของฉินเฉา หลังจากจ้องฉินเฉาอย่างเย็นชานินจา!ร่างสีดำนั่นดึงดูดความสนใจของฉินเฉาทันที นินจานั่นมาในชุดสีน˺าเงินเข้ม เผยให้เห็นแค่ 2 ตา ยิ่งกว่านั้น สายตาคู่นั้น ฉินเฉารู้สึกคุ้นเคยอย่างมาก“นายน้อยจง นายคงไม่ได้ใส่ใจตัวเลือกนี้เป็นพิเศษหรอกนะ” ฉินเฉาหยิบบุหรี่ของเขา และทิ้งมันลงพื้น “นายสมรู้ร่วมคิดกับพวกญี่ปุ่นถ้านี่ไม่เรียกว่ากบฏแล้วเรียกว่าอะไร?”“หือ กบฏอะไร!” พี่กางหยิบปืนออกมาจากเอวและเล็งไปที่ฉินเฉาพร้อมกับคำรามออกมาด้วยความโกรธ “เจ้าหนู หมดเวลาของแกแล้ว!ผู้คนที่สร้างปัญหาให้กับตระกูลจงของพวกเรา ไม่เคยตายดี”“ไง ไม่ใช่ว่านี่คือพี่กางหรอกเหรอ?” เมื่อถูกปืนเล็ง ฉินเฉาทำเหมือนราวกับไม่มีอะไร เขาล้วงมือเข้าไปในถุงเสื้อด้านในโค้ต และมองตรงไปที่พี่กาง“มีเจ้าท่อนนั่นทำให้นายอวดดีขนาดนั้นเช
