รอบๆ เขาไม่เห็นใครสักคนที่กำลังรอเขาอยู่ที่นี่“บัดซบ พวกแกกำลังล้อบิดาคนนี้เล่นหรือไง?” ฉินเฉาอดไม่ได้จึงเตะที่เท้าแขนเหล็กของตู้โทรศัพท์ ทำให้มันบิดงอผิดรูปทันทีเมื่อฉินเฉากำลังจะหมดความอดทนอยู่นั้น ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง“กริ๊งๆ ๆ …กริ๊งๆ ๆ …” นี่คือริงโทนดั้งเดิมของโนเกีย ฉินเฉาใช้ประสาทหูหาที่มาของเสียง หลังจากพบมัน เขาก็ก้มตัวลงเขาพบมันอยู่ใต้ตู้โทรศัพท์ มีเทปใสแปะติดอยู่ เทปกาวแปะโนเกียสีดำไว้กับตู้โทรศัพท์ฉินเฉาฉีกเทปกาวออกและเอาโทรศัพท์มา เสียงมาจากมือถือเครื่องนี้เขาขมวดคิ้ว และกดรับสาย“คุณฉิน รักษาคำพูดจริงๆ” น˺าเสียงของผู้หญิงดังออกมาจากมือถือ“อย่ามาล้อเล่นกับฉัน” น˺าเสียงของฉินเฉาเย็นชาอย่างมาก“ไม่อย่างนั้น เธอจะไม่สามารถรับความโกรธของฉันได้”“คุณฉินรู้จักล้อเล่นจริงๆ” หญิงสาวเยาะเย้ย “เหมือนว่าคุณหยูลู่จะอยู่ในมือของเรา คุณฉินต้องการฟังเสียงกรีดร้องที่น่าสงสารของคุณหยูลู่มั้ยคะ?”
