ใหญ่ในญี่ปุ่น แต่ในรายชื่อผู้นำของกลุ่มมังกรดำ ต่างก็เป็นบุคคลที่งานยุ่ง แต่คุณก็ยังเป็นห่วงผม ทำให้ผมรู้สึกอายจริงๆ”“จงซัง เราเป็นเพื่อนกัน คุณไม่จำเป็นต้องสุภาพขนาดนั้น คุณช่วยพวกเราทำหลายสิ่ง และราคายุทโธปกรณ์พวกนั้นยังมากมาย เรื่องของคุณคือเรื่องของผม ยามาโมโตะที่ 78 คนนี้ ผมจะทำเป็นปิดหูปิดตาไม่รู้เรื่องได้ยังไง!”“เอาล่ะ งั้น เมื่อคุณยามาโมโตะพูดอย่างนั้น ผมก็จะไม่ซ่อนมันอีกต่อไป” จงเหลียงกัวก็หยิบจอกเล็ก และดื่มสาเกที่อยู่ในจอกหมดภายในอึกเดียว“เหล้าดี!” จงเหลียงกัวดื่มเหล้าไม่เก่ง แต่ยังทำเป็นพูดชมเชย“ดีแล้ว ที่จงซังชอบมัน” ยามาโมโตะที่ 78 คนนั้น ลูบหนวดและพูดอย่างภูมิใจ “นี่คือ ‘สาเกมาสุมิ’ ที่ผมนำมาจากบ้าน มีหลายคนที่ไม่สามารถดื่มมันได้ จงซังเป็นเพื่อนของผม ดังนั้นคุณจึงได้รับสิทธิพิเศษให้ดื่มมันได้”“เป็นเกียรติของผมจริงๆ! เป็นเกียรติจริงๆ!” จงเหลียงกัวรีบพูด“จงซังเรามาเริ่มเรื่องธุระของเราดีกว่า อย่าพูดเรื่องเหล้าต่อเลยอย่างแรกมาพูดเรื่องของคุณก่อน”“เรื่องมันยาว…” จงเหลียงกัวถอนใจ “คุณยามาโมโตะก็รู้ว่าตระกูลจงของผมทำธุรกิจค้าอาวุธสงคราม แต่ในเมืองตงชวน หรือทั่วทั้งเขตภาคเหนือนี้ มีภัยคุกคาม บริษัทตระกูลเหลียว ต้าฟากรุ๊ป ตอนนี้พวกเขากำลังจับตามองการค้าขายอาวุธ และจะต้องพยายามขับไล่ผมออกจากธุรกิจนี้แน่นอน ตระกูลเหลียวนี้มีทรัพย์สินมาก พวกเขาสามารถใช้เล่นได้ แต่คุณยามาโมโตะ ถ
