กเขาให้จงซัง ผมต้องการจะฟังข่าวดีจากจงซัง”“แน่นอน แน่นอน! มา คุณยามาโมโตะ ผมจงเหลียงกัวขอดื่มให้คุณ!”จงเหลียงกัวตื่นเต้น มือที่กำลังถือจอกของเขาอยู่สั่นยามาโมโตะที่ 78 ดื่มเหล้าเป็นเพื่อนเขา แต่ในสายตาของเขามีประกายแห่งการดูถูกอย่างลึกล˺า ‘หึ คนจีนรู้จักแต่ต่อยตี เมื่อแกจับเหลียวชาชาได้ เกะนินของฉันจะหักหลังแกทันที ในตอนนี้ ตระกูลจงและตระกูลเหลียว จะกลายมาเป็นทรัพย์สมบัติของอาณาจักรญี่ปุ่นที่ยิ่งใหญ่!’ผิวหน้า ยามาโมโตะยังแสดงรอยยิ้มใจกว้างเหมือนเดิม ทั้งสองคนยังดื่มกันต่ออีกหลายจอก ยามาโมโตะเห็นจงเหลียงกัวที่ดูเหมือนจะเมาแล้ว ดังนั้น เขาจึงพูด“จงซังสามารถพักต่อที่นี่ได้ ผมมีเรื่องต้องไปจัดการ ผมคงต้องขอตัวสักครู่”พร้อมกันนั้น เขาก็โบกมือ เกอิชาคนเมื่อกี้ ก็รีบเข้ามาจากข้างหลังประตูและนั่งในอ้อมแขนของจงเหลียงกัว“ผมจะไม่ขัดขวางเวลาดีๆ ของจงซังอีกต่อไป ค่อยๆ ลิ้มลองมัน ไว้เจอกันใหม่คราวหน้า”“ดี ดี คุณยามาโมโตะ ไปทำเรื่องของคุณตามสบาย….”เมื่อยามาโมโตะออกจากห้องและปิดประตู ในห้องทันใดนั้นก็มีเสียงครางพร้อมกับเสียงหายใจที่หนักหน่วงออกมาเขาแสยะยิ้ม จิตสังหารรอบร่างของเขากลายเป็นเข้มข้น“ชิโยะ” เขายืนอยู่หน้าประตูและเรียกออกมาเบาๆ“ท่านยามาโมโตะ!” พร้อมกับ ‘ซึ่ม’ จากข้างหลังเขา ทันใดนั้นก็มีร่างในชุดนินจาสีน˺าเงินเข้มโผล่ออกมา“ชิโยะ ชายจีนนี้เป็นความรับผิดชอบของเธอ ช่วยเขาทำงานให้สำเร็จ พยาย
